Ongeveer twintig jaar geleden (6 maart 1987) gebeurde het. Iets wat al jarenlang kon gebeurd zijn, maar door een soort geluk of toeval nooit eerder was gebeurd. De Herald of Free Enterprise, van het toen nog Townsend Thoresen kapseisde net voor de haven van Zeebrugge. Ik herinner me het nog alsof het gisteren was. Ergens ben ik de tel kwijt geraakt over hoeveel keer ik de oversteek met de boot naar Engeland heb gemaakt, maar het moet ongeveer een 30 keer enkele reis geweest zijn, waarvan vele keren met een dergelijk RollOn-RollOff model. En ook vele keren met boegdeuren open, wat nu aanzien wordt als de grote oorzaak van de ramp. Toen als kind van 12 stond ik natuurlijk niet stil bij het gevaar, ik vond het alleen leuk dat je nog even de zee kon zien als de boot al voer en we naar de upper-decks gingen. Eens op de upper-decks stond ik nog minder stil van hoe de plaats er zou uitgezien hebben mocht die boot op zijn zij liggen, iets wat ik later wel deed. En inderdaad, het zou een gevaarlijke boel zijn met diepe afgronden en stijle hellingen. In elk geval dodelijk genoeg om bijna 200 slachtoffers te maken. Of ze toen hun les geleerd hebben bij TT weet ik niet. In elk geval heb ik later nog verschillende keren de oversteek gemaakt en ben ik nog getuige geweest van ongeloofelijk onverantwoorde toestanden van bootmaatschappijen. Misschien is het een kwestie van gewoonte. Als mensen dagelijks bezig zijn met risicovolle dingen, zien ze het gevaar misschien niet meer. Maar daarom is het niet minder aanwezig.