De tweede episode van het Australië avontuur:
Ook al was het 00.30 tegen dat ik in bed lag, ben ik toch opgestaan om 6.30, ‘k Voelde mij nogal goed. Jetlag wat is da voor iets? Waarschijnlijk een positieve bijwerking van de 8 uur die mij van mijn normale bio-klok losrukt. De zon scheen al, even scheren en douchen. ‘k Moet zien da ik er wa deftig uitzie want binnenkort zie ik voor de eerste keer Anna, een zweedse die ook meewerkt aan het Australie-project. En een eerste indruk maak je maar een keer. ‘k Ben benieuwd hoe zij er uit ziet. Lars (die ken ik al lang) en Anna zaten al aan het ontbijt. Ik vraag me nog steeds af wat ze dacht toen ze me voor het eerst zag. Vriendelijke jonge dame, 29 bleek later. Duidelijk een die weet wat ze wil. Na het ontbijt wachtten we geduldig op de bestelde taxi, maar blijkbaar is een taxi bestellen niet iets wat men hier normaal doet. Hij bleef weg, waardoor we een voorbijkomende collega moesten tegenhouden om ons naar de Volvo fabriek in Wacol (suburb) te brengen. Volvo wist hij niet zijn, maar geen nood, Mack wel en Volvo/Mack zijn hier verenigd in dezelfde fabriek. Uiteindelijk, nadat we heel het industrieterrein gezien hadden en nadat hij ons probeerde af te zetten aan de MAN fabriek, sprongen we uit de taxi voor de poort van Volvo/Mack, recht in de warme zon die intussen al flink brandde. We werden bijzonder goed onthaald en de eerste dag verliep heel snel. Koffie drinken, een rondleiding in de fabriek (man dat is een klein fabriekje, 11 camions per dag, ter vergelijking in Gent: 150), koffie drinken, eten in de refter, koffie drinken, oh ja, en wat vergaderen ook, praten over hoe het leven in Volvo Australie er aan toe gaat, koffie drinken en hé, het is tijd om naar huis te gaan. De mannen van de fabriek hadden ons een goed visrestaurantje aangeraden in de stad, niet te ver van ons hotel. Dat gingen we maar even uitproberen. Lekker, geen enkele vis op de kaart kende ik, dan maar Barramundi, dat bleek later een van de lekkerste vissen van de streek te zijn. Een geslaagde dag…
to be continued…