Down Under: part 6 (6 oktober 2006)

Ring ring… wie belt er mij nu midden in de nacht op? Slaapdronken realiseer ik mij heel snel dat Sophie thuis aan het bellen zal zijn en dat de telefoon in ‘Forward’ staat naar mijn GSM. ‘t Is mama en papa vanuit Tunesië. Geen probleem jonk, de telefoon gaat toch juist. Note to self: “Onthou om de ‘call forward’ uit te zetten als je nog eens 8 uren vooruit reist in de tijd”. ‘s Morgens snel nog wat kleren in een rugzakje gepropt om zonder vertraging de Greyhound te kunnen pakken richting kust. Surfers Paradise, here I come. Surf-babes, beware of the Belgian half-god! We springen van de bus als een stelletje kinderen op schoolreis. Wat zal deze uitstap ons bieden? Het uitzicht is in elk geval al niet te beschrijven. Florida, maar aan de andere kant van de wereld. Dit kan het decor zijn van the Fast and the Furious, inclusief blitse tuning-auto’s en bijhorende Johnnies met omgekeerde klepjes op hun hoofd, zelfs de neon lichten onderaan de auto’s ontbreken niet. De intelligentie van het publiek lijkt hier omgekeerd evenredig te zijn met de temperatuur. Crowne Plaza: 16de verdieping. Het uitzicht is adembenemend, de zee diepblauw. Tientallen wolkenkrabbers reiken naar de staalblauwe hemel. Een stad die duidelijk nog in opbouw is, want sommige wolkenkrabbers zijn nog volop onder constructie. Na een vlugge hap en een eerste wandeling om de buurt te verkennen, duik ik snel eens in het ijskoude zwembad van het hotel. Meteen besef ik waarom er zo weinig mensen inzitten. Gelukkig warmt de zon me gauw weer op. In de namiddag beginnen we ons meer en meer te realiseren dat we het beste van Surfers Paradise gehad hebben, met andere woorden dat er weinig te beleven valt als je het prachtige strand niet meetelt. Voor morgen zullen we iets moeten gaan doen of ik word gek, zeker als ik bedenk dat Blankenberge niet noodzakelijk 16000 km verderop hoeft te liggen. We beslissen om een ‘fishing tour’ te boeken om net als in de Caraïben op wat diepzee vis te vissen. Ik moet zeggen dat ik me wat down voel die avond, ik voel me niet echt op mijn plaats hier in Surfers Paradise. Maar een telefoontje van Sophie en een etentje in een bijzonder goed Thaïs restaurant maken veel goed. Snel onder de wol, want het wordt een korte nacht…

(for panorama, click image below)
Surfers Paradise Panorama from My Room

To be continued…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>