De volgende morgen loopt de wekker om 4.45u af om op tijd room service breakfast te gebruiken en uit te checken uit het hotel. Om 6 uur zal immers de boot vertrekken vanaf de Marina Mirage. Is het nu omdat we de enige drie zijn, of omdat de zee echt te wild is, de boot vaart niet uit. De teleurstelling is groot en we bestellen ons snel een long black in het enige coffee-house dat al open is. Om ons verdriet te verdrinken en wat wakker te worden. Wat nu? Gelukkig zijn we het alle drie eens dat we best terugkeren naar Brisbane. We zijn toch al uitgecheckt uit ons hotel hier. Als we aankomen in het busstation, blijkt alles gesloten op zaterdag. Gelukkig kunnen we een eerdere bus terug naar Brisbane regelen met de chauffeur en de gemoedstoestand wordt beter met de kilometer. Terug in de stad voelt het bijna aan als ‘thuis’ komen, op onze vertrouwde plek. Toch nog tijd dus om wat beter rond te snuisteren in de stad en wat foto’s te nemen. En vooral, om cadeautjes te kopen, want dat was niet mogelijk geweest in de prullenwinkels in Surfers Paradise. Ik wandel heel de stad rond, Botanical Gardens, South Bank, zelfs het weer zit weer mee. Even rustig aan nog, want morgen staat een flinke reis voor de boeg. Of toch niet zo rustig, want nadat ik wat valiezen gepakt heb, staan we alle drie te popelen om te gaan eten in de ietwat hippere buurt rond The Pier. Het wordt de Cha Cha Char, waar ze mij als Mister Martinez schijnen te kennen en waar de champagne, de biefstukken en de wijn bijzonder lekker zijn. Na het diner gaat Lars rustig in onze gedeelde kamer crashen, maar wij jonge gasten, Anna, Anders en ik gaan nog wat cocktails nuttigen in de uitgaansbuurt van de City. (de kamer is gedeeld om de nu intussen “niet-meer-Volvo-kosten” wat te drukken) We hebben great fun! En mijn Zweeds is beter geworden na een week oefenen…

To be continued…