Zo klonk het in het holst van de nacht toen de Flikken een inbraak aan het verijdelen waren in het Sisikot onder ons. Een paar minuten eerder was ik wakker geworden van gebabbel en een combi die wegreed. De vrouwelijke agente vroeg me of ik brekend glas gehoord had. Neen dus, alhoewel de ruit van Sisi ongeveer 5 meter van ons raam verwijderd is. Hmmm. Ik keek even naar binnen en zag een gestalte op de eerste verdieping, waar ik verder geen aandacht aan schonk. Tot ik weer in bed lag, het was de inbreker geweest die stond te wachten tot ze weg waren. Plots klonk er geschreeuw en trokken ze revolvers… In echte Flikken-style ramden ze de deur. “Godverdomme! Handen omhoog! Allé jonk, omhoog!”. Ondertussen had ik me veiligheidshalve al verwijderd van het raam, je weet nooit. Toen de rust teruggekeerd was in “oens stroatse”, lagen Sophie en ik nog wat wakker van de adrenalinestoot. Andreas was zich van geen kwaad bewust, alhoewel, even later was hij ook even wakker, maar het duurde gelukkig niet lang. Het begint een berucht straatje te worden, na een passionele moord en een brand.