Thirty-nine Steps

Vorige maand was deze bende uit Zweden nog Revelation of the Week hier op 39Steps, nu een review van het concert zelf, in de handelsbeurs op 27 november.

Eén woord: SCHITTEREND! Dit is klasse! Het is verwonderlijk dat er zo weinig mensen waren, ik schat zo een 120. Een beetje pluggen op StuBru of Radio2 en deze kunnen nog veel plaatjes verkopen in België. Iets wat ze overigens achter het concert jammer genoeg niet deden. Nochtans een muziekstijl die de laatste tijd nogal in is: jazz, brasil-electro en hier en daar een accordeontoontje. De schuiftrombone was overheersend aanwezig, de drummer liet zelfs de grond niet gespaard bij zijn draai-eens-een-toertje-rond-het-drumstel-solo en alles werd op doordringende wijze aaneen gelijmd door de mooie stem van Hilde-Louise.

De bezetting was groter dan verwacht. Ik dacht dat Koop bestond uit 2 venten die wat samples aan elkaar plakten met hun Apple. Maar nee, zes man en een zangeres vormden eer bijzonder bekwaam orkest: drums, contrabas, Apple, keyboards/accordeon, een ongelofelijke coole über-nerd (recht uit 1970) op de vibrafoon en, natuurlijk niet te vergeten, de zangeres. Een zeer levendige live-experience. Ze deden hun uiterste best om het contact met het publiek te verzorgen, wat ge-appreciëerd werd, maar de Belgen doen dansen op een dinsdagavond, dat lukte natuurlijk niet. Ziehier enkele pictures.

Revelation of the week: Garland (fka. Groove Grocery, dus ook een beetje een re-revelation)

Het was al een tijdje geleden dat ik van die bende iets had gehoord. Maar enkele weken geleden kwam een collega (ja gij Fred) af met de mededeling dat ze binnenkort hun “eerste” CD zouden voorstellen in de Charlatan. Ik was direct overhaald, want een concertje meepikken zo dicht bij huis, dat kan ik natuurlijk niet laten liggen. Bovendien was ik nog nooit in de Charlatan binnen geweest, een schande.

Kort gezegd, ‘t was zéér goed: zowel technisch (de klank was goed) als muzikaal (de nummers waren goed) als visueel (euh, ze hadden mooie kleren aan) als de bezetting (een goede mix tussen horns, guitars, drums & keyboards). De muziekanten hadden niet de minste moeite om hun instumenten onder controle te houden, wat van muziekanten verwacht wordt natuurlijk, en ook de twee zangeressen (want Ann wordt nu bijgestaan door Jana) deden hun uiterste best om geen steken te laten vallen, wat hun ook heel goed gelukt is. (Ook die gast achter de klavieren verdient hier zeker een honorable mention wegens zijn ongeloofelijk hoog nerd-gehalte. Het schijnt een dokter te zijn, maar zet hem in een team van computer-übernerds en hij zou er niet misstaan. Maar allemaal samen zorgden ze voor een bijzonder gedreven en krachtig concertje).

Na het concert begon er daar direct een DJ vettige 80-ties muziek aaneen te hangen om zachtjes over te gaan tot de iets hardere beat-nummers. Bleek dat we “diene gast moesten kennen”, het was 4T4. Zelf een beetje dJ zijnde (of geweest zijnde, met kleine d) was ik weeral onder de indruk van het gemak waarmee de LP’s (jaja, de echte) naadloos aaneen ge-tracked en ge-backtracked werden. Voor de audiofielen: de klank was op zijn minst gezegd dynamisch: bass tot in het borstbeen en treble tot in de ruggengraat.