Vandaag is het gedaan, finito, schluss, finished… De allerlaastste dag van een van de laatste monumenten in de stad. Patisserie Bloch sluit de deuren. Hier kreeg het woord “kosher” een heel andere betekenis: duur en niet altijd even beleefd. Soms deed men er alles aan om de mensen weg te jagen, maar ze waren met geen stokken weg te slaan. “Het is er goed” , “De beste van de stad“, “Wij komen hier al 30 jaar elke week!“, zo klonk het keer op keer. Zelfs mijn eigen schoonmoeder beweerde dat ze nergens anders betere Baba au rhum kon vinden.

Nu is het dus gedaan, na 110 jaar en dat is jammer. Een waar instituut verdwijnt… alweer. Hier snel nog enkele foto‘s om toe te voegen in ons collectief geheugen…