Babyfoons. Het blijft een noodzakelijk kwaad, maar tevens ook een dikke merde om een deftig exemplaar te vinden. Ofwel zijn ze te lomp, ofwel de zender niet straf genoeg, ofwel onbetaalbaar. De onze was redelijk in orde, deftige zendwijdte, redelijk van prijs en handig. MAAR… heel fragiel. Andreas had er vorig jaar al eens eentje kapot gekregen, nu was het de beurt aan mama en bij tante Ellen hadden ook al zo een defect bakje liggen. Bij de onze was het telkens hetzelfde symptoom, geen ontvangst meer. Bij Ellen en Kris wel ontvangst, maar geen geluid. Ideaal dus om van twee slechte één goede te (proberen) maken.
Zo geschiedde. Rap nog wat soldeerkunsten bovengehaald en in een mum van tijd waren de piëzo en de batterijen van de ene in de andere geploft. Test test 123. YES! Het werkt!
En zo hebben we dus weeral bijgedragen aan een beter milieu en minder e-waste. Oww yeah!!!
You freaky boy you
[...] soms zelfs onmogelijk iets te repareren (cfr. Apple iPod). Maar ik probeer altijd: zie 1+1=1 en ook nu, toen bleek dat het herlaadbare fietslichtje van Sophie dienst weigerde (zie foto)… [...]