Archive for October, 2008

SnowCity ‘08 + Huldiging

Sunday, October 26th, 2008

Dit weekend was SnowCity neergestreken in Gent, op het Braunplein. Op zich is dit gebeuren niets meer dan een grote reclamestunt voor (sneeuw)vakanties in Oostenrijk en Zwitserland. MAAR! Er is ook een mini-piste met échte sneeuw en aangezien we hier in België wonen, waar het nauwelijks nog genoeg sneeuwt om de grond te bedekken, mochten we het niet nalaten om eens een kijkje te nemen. Als papa is het gewoonweg super om kinderen van een jaar of drie te hebben. Ze zijn nog te klein om alleen met een autoband van de helling te glijden, dus moet de papa zich “opofferen”. Zoefffffffff… Vader en zoon glunderden. Pure sneeuwpret onder een stralende hemel, in hartje Gent, terwijl er op de achtergrond een bandje wat muziek staat te spelen of enkele traditionele Oostenrijkers wat glühwein staan te verkopen. Hehe, mannen blijven altijd kleine kinderen, ow yeah…

Huldiging
Deze morgen werd Sophie gehuldigd in de Pacificatiezaal van het stadhuis. Waarom? zal je je afvragen, wel, voor 20 bloedgiften die ze reeds deed. We hadden Andreas wijsgemaakt dat de burgemeester daar wel ergens zou rondlopen en hij keek zijn ogen natuurlijk uit toen mama dan ook nog eens bij hem mocht gaan om een getuigschrift en muntstuk in ontvangst te nemen. Ikzelf heb Sophie in de loop van de jaren stilaan ingehaald met bloedgeven. Nog 2x en ik heb er ook 20!

Achteraf kregen we nog een glaasje en een broodje aangeboden van de lieve mensen van het Rode Kruis (nadat we, rechtstaand, Klokke Roeland, De Vlaamse Leeuw en de Brabançonne hadden aanhoord) En dan… YES! Snel naar de sneeuw-piste om nog eens een naar beneden te zoeven (zie foto’s)

Anna werd gedoopt

Wednesday, October 22nd, 2008

Gezien haar voornaam lag het voor de hand om dit in de Sint-Annakerk te doen. Voor ons was het de eerste keer dat ik in die kerk binnen ging, prachtig! Het was ook een prachtige dag, dus natuurlijk gingen we te voet, kwestie van de ecologische voetafdruk wat laag te houden :-) Achteraf volgde een feestje bij ons thuis…

Foto’s van het hele gebeuren kan je hier ontdekken.

De PDF van het doopboekje (waar ik buiten het zet-werk geen enkele credit verdien, aangezien alles door de pastoor werd voorbereid) is hier te vinden.

New Coffeemachine

Wednesday, October 22nd, 2008

BIG NEWS! A new coffee machine at work. As we are in IT we have already tested it fully, trying various combinations to find out our favourite blend. Mine is Espresso (Strength +1, a little milk) or for the real guru’s, a number 162. The next big thing to find out is the number of combinations we can get out of this box, given the various kinds of coffee, strength settings, sugar and milk (each tweakable), chocolate additives, etc…

(Sorry, for an IT departement this is a BIG thing)

Site Outage

Friday, October 17th, 2008

Jullie hebben het zeker gemerkt, deze blog heeft een tijdje uit gelegen. Dit ligt bij mijn website provider die zonder mij in te lichten enkele servers verhuisd heeft van Houston, Texas naar California. Op één van die servers stonden eentjes en nulletjes die deze site bedienen. Grrrrrrrr!

Ik denk dat alles nu in orde is, misschien hier en daar nog een detail…

Filmfestival: The Shaft

Friday, October 17th, 2008

Wow, dit is een absoluut record: 2 films op 1 filmfestival bekijken. Ik weet het, een echte schande als inwoner van de stad waar één van de populairste filmfestivals van Europa plaatsvindt, maar ja, tijd, tijd, tijd.

Dit keer was het “The Shaft” (imdb), een Chinese film, in schril contrast met het beeld dat we onlangs opgehangen zagen van China, dat van Bejing 2008. Deze prent speelt zich af in een afgelegen mijndorpje (vandaar The Shaft) waar er weinig te beleven valt. En dat drupt ook uit het witte doek. Een zoon en zijn vader werken allebei in de mijn, de zoon zijn lief ook. Verder is het niet veel soeps in hun leven.

Gefilmd in de typische Chinese slow-style, zonder veel te vertellen. Wat de filmmakers in beeld hebben willen brengen is vrij onduidelijk, maar in elk geval hebben ze het heel mooi gedaan. Bij momenten lijkt het zelfs of een soort opeenvolging van losse beelden, welliswaar gefilmd op dezelfde plaats, met tussen elke scene een fade-out en -in. Grijze lucht, korrelige pellicule, karaktervolle gezichtsuitdrukkingen, kortom: vrij grauwe filmerij, depressief zou ik het niet noemen, erg optimistisch ook zeker niet. Het feit dat ik op bepaalde ogenblikken bijna in slaap viel, ligt geheel bij mijzelf en heeft niets te maken met de film zelf die ik achteraf (voor de publieksprijs) een 4 op 5 heb gegeven.

Filmfestival: Himmlens Hjärta

Saturday, October 11th, 2008

Het is filmfestival in Gent, dé kans om eens een film mee te pikken die ik anders waarschijnlijk niet kan zien, een Zweedse. ‘t Is nodig dat ik mijn Zweeds nog eens wat op pijl hou.

*** WARNING: Possible spoilers ahead ***

Himmlens Hjärta (Heaven’s Heart) is een film over twee bevriende koppels die schijnbaar een goed huwelijk hebben. Tot er op een goede avond eens gediscussiëerd wordt over “trouw zijn en bedrog plegen”. Plots begint iedereen na te denken over zijn/haar huwelijk en komen ze tot inzicht dat ze eigenlijk niet zo gelukkig zijn. Dat ze verder en verder uit elkaar groeien en dat hun leven leger en leger wordt. En ook… dat de man van de ene en vrouw van de andere schijnbaar beter in gedachtengang overeen komen dan beide koppels op zich. Surprise, suprise, dit leidt natuurlijk tot een affaire van ene man met zijn vrouws beste vriendin, de vrouw van zijn eigen beste vriend. (Ter verduidelijking: Susanna is married to Lars, who has an affair with Ann, who is married to Ulf, they are all best friends of each other).

De affaire verborgen houden wordt moeilijker en moeilijker naarmate de respectievelijke wederhelften meer en meer beginnen door te hebben en uiteindelijk scheiden beide koppels. Tot iedereen plots inziet dat het hele gebeuren een grote fout was en ze elkaar met hun oorspronkelijke partners hertrouwen.

De acteerprestaties zijn buitengewoon. Het verhaal, hoewel een tikkeltje voorspelbaar, is op een héél originele manier gebracht: op zijn Zweeds, waar er open en bloot gepraat wordt over de diepste gevoelens en meningen. Op het einde hebben de filmmakers er zich misschien wat gemakkelijk vanaf gemaakt, maar al bij al was het een zeer genietbaar melodrama.