De Revelation of the Week is dit keer een speciaaltje: Puccini.
Hoewel opera niet echt mijn meest beluisterde muzieksegment is, was ik toch benieuwd genoeg om het voorbije weekend mee te gaan met mijn schoonouders naar een voorstelling in het teken van Puccini. Ik was aangenaam verrast: gelukkig is Puccini een van de toegankelijkste operaschrijvers, wat de voorstelling heel luchtig en aangenaam maakte. Het orkest (Orkerst der Lage Landen, 50 man) en het koor (150 man) maakte van de opvoering een wervelwind van (unplugged) geluid dat mijn oren bereikte alsof het mooi in stereo was opgenomen op een LP. Niet zoals de tegenwoordige pop/rock concerten waar een muur van lawaai door je trommelvliezen dringt om vervolgens een soort van ‘sound-shot’ direct in je hersenen te injecteren, zonder daarbij rekening te houden met enige dynamiek. Nee, het was een perfect afgewogen evenwicht van klassieke instrumenten en stemmen waartegen een geluidstechnicus van vandaag geen enkele weerstand kan bieden. Pure old fashioned entertainment. Prachtig!
Het concert werd georganiseerd door REGA (de REgie der Gebouwen Antwerpen) in de Kon. Elisabethzaal. Het was een beetje alsof we ondergedompeld werden in een wereld van rond 1970, want ofwel hebben ze in Antwerpen veel oude werknemers, ofwel hadden ze alle gepensioneerde ambtenaren ook uitgenodigd. De wereld van bouwfirma’s, aannemers en openbare aanbestedingen is er een die ik nooit zal snappen, de sfeer van vriendenpolitiek hing duidelijk in de lucht. Gelukkig waren de lobbyisten duidelijk te onderscheiden van de rest, al was het maar omdat die eerder de mannen viseerden dan wel de mooi geklede dames, iets wat op een avond als deze toch niet echt de bedoeling kan zijn 
De lokatie vlak in het centrum nodigde natuurlijk uit om een nachtje te spenderen in een nabijgelegen hotel: Park Plaza Astrid, op het Astridplein, wat we dan ook deden. Een geslaagde uitstap!