Weet wanneer je teveel een Java (RAD) hebt geprogrammeerd… Als je dit in COBOL code begint te zetten:
IF GP13-RETURN-GRP = SPACES
* //TODO: update logic here
END-IF
**//TODO: SLISTs
Voor de niet-ITers: gelieve deze post volledig te negeren
Weet wanneer je teveel een Java (RAD) hebt geprogrammeerd… Als je dit in COBOL code begint te zetten:
IF GP13-RETURN-GRP = SPACES
* //TODO: update logic here
END-IF
**//TODO: SLISTs
Voor de niet-ITers: gelieve deze post volledig te negeren
Well actually there are none. People are getting fired, everybody has to save money wherever they can and over-all the morale is not as good as it could be. No, a downturn like we are experiencing now, doesn’t have real advantages. But being in a company that has some “serious problems with the current economical situation” so to speak, has some minor side effects that can be considered as “not negative as such”. Let me explain…
It brings back memories actually. All of a sudden we have some work time that our customer (the bigger company above us) doesn’t (want to or can) pay for. Being real programmers, there is no such time as “wasted time” or “idle time” and we use it to do some “stuff we have always wanted to do” (always improving the current system of course, albeit not always visible to the users). Back in the old days of our system, we have also had such opportunities and that’s why stuff like: fiddling about with barcode hand scanners, doing code changes in ancient 1997 COBOL programs and putting them in production without real testing and doing changes in programs that weren’t asked for in the first place, bring back some real good memories from times when such practices were generally considered as being “normal everyday things to do”. We like to call those days “The Container Times“, mainly because that was where we were housed back then, in some temporary and highly rudimentary grey boxes, stacked together like over-sized LEGO blocks. Actually we were a bunch of geeks (known to the general public as The Rebels) put together in a place where we wouldn’t disturb anyone else but ourselves. Of course we have matured by now and our cowboy-like actions, although we still perform them sometimes, have been decreased to a minimum and are never as ill-considered as they were back then. But in our hearts we are still hard-core geeks
Our way of working back then may seem like inappropriate or “not done” to the outside world now, but bear in mind, it was back then that the foundations of a now highly popular and widespread system were made. Thanks to those days, where moving an unofficial server was an ordinary part of the job, we now have users all over the globe and maintain the back-end of the system in a fairly effective way. It is the very proof that our analytical capabilities of the container times were more than sufficient to last until now and provide us with enough useful heritage to last some time more in the future.
As a proud member of my team I hereby officially declare: “No f***ing way, the Rebels are her to stay“. We will continue to fight the downturn and carry on to do what we think is best at all times. Although we (have to) work according to more strict development rules nowadays, it’s nice to play The Bastard Programmer from Hell sometimes. CO-Pilot Rules!
Of Collect&Go zoals Colruyt het zelf noemt. Een dienst die we eens moesten uitproberen vonden we. Zo werkt het: je doet je boodschappen on-line op www.collectandgo.be (ja dames, er zijn fotootjes van de producten), je kiest een datum dat je ze in een Colruyt-winkel naar keuze wil afhalen en betalen doe je ter plaatse bij de afhaling. Eigenlijk zijn er weinig nadelen aan verbonden, behalve dan de EUR 4.50 voor elke beurt, maar aangezien Colruyt minstens dit bedrag goedkoper is, is dit niets om héél erg veel over te piekeren (twee tonnekes melkpoeder voor Anna en we hebben dit al terug verdiend), alhoewel. Is er op het moment van ophalen een artikel niet beschikbaar, stellen ze een alternatief voor, die je niet hoeft te kopen.
De voordelen dan:
Ik was persoonlijk niet echt tegen, maar ook niet echt voor, maar na deze eerste keer kan ik alleen maar positief zijn. Een echte shopper ben ik niet, dus het kan me niet veel schelen dat we niet meer in de winkel zelf lopen. Persoonlijk vind ik dat het enige nadeel van de Colruyt (nl. die magazijnuitstraling waardoor het winkelen nog onaangenamer wordt) wordt hiermee ook meteen ook weggewerkt. We zullen zien of we dit blijven doen of niet. Noem het zoals een collega van me “Shoppen voor sissies“, maar voorlopig hebben we geen slechte ervaringen.
Vandaag was het weer zo ver. Oud, jong, arm, rijk, rooie rakkers, tsjeeven en alles daartussen kwamen samen op het Sint-Baafsplein om hun nieuwjaarswensen aan elkaar over te maken. Met een drankje erbij natuurlijk, want een receptie zonder “booze” kan natuurlijk niet. Ik kwam enkele bekende gezichten tegen en sommigen ervan hadden zelfs een paar lekkere flesjes tsenuiver mee, waar ik mee mocht van genieten, zo bleef de koude beperkt tot aan mijn voeten
(Waarvoor dank aan Joke en haar ouders!)
Neen, ik ben geen taalpurist, maar eigenlijk zou het “O sparreboom” moeten zijn
Dit geheel ter zijde. Dit weekend hebben we onze kerstboom ontdaan van zijn bollekes. Als milieuvriendelijke jongen ben ik natuurlijk voorstander om een echte kerstboom te kopen. WAT?!? Die lieve boompjes? Inderdaad!
We proberen elk jaar onze boom te planten in de tuin (niet onze tuin natuurlijk, dat komt nog, maar in de tuin van mijn ouders) en op die manier ben ik ervan overtuigd dat we milieuvriendelijker zijn dan met een plastieken ding. Onze vorige boom ging (denk ik) 4 Kerstmissen mee (zeker 3 in elk geval). Ik ben ervan overtuigd dat met wat meer zorg (en wat minder transport van de Bennesteeg naar Mariakerke en terug) het aantal jaren gebruik kan verlengd worden. (Tenminste, zolang de living hoog genoeg blijft). In elk geval, 4 jaar is al veel beter dan elk jaar een nieuwe kopen en ook héél véél beter dan een plastieken boom want:
Je raadt het al. Ik ben geen voorstander van valse kerstbomen. Koop een echte met een goede klomp aan (al moet je daar wel even voor zoeken), plant hem na Kerstmis in uwen hof, wacht een jaartje en dan: PROFIT!
“Ding dong, the train for Perpignan and Marseille will be delayed another 10 minutes. We appologize for the inconvenience.“, weerklonk luid door het station Lille-Europe waar we snel even binnen gewipt waren om naar de treintjes te gaan kijken. Andreas wou al direct in een TGV stappen, want hij is dol op al wat van ver op reizen lijkt. En de trein is dat immers altijd een beetje. Net daarvoor hadden we onze auto geparkeerd onder het Euralille shopping center. Normaal zou ik (gezien mijn eco-folie) met de trein gaan, maar de drang om Ethanol te tanken in Auchan was groter. Gezien het SMOG-alarm (wat op mijn wagen niet echt van toepassing is) cruiseden we tegen een gesapige 90km/h naar Rijsel, tankten we een tank vol E85, en ’s avonds zouden we dubbel milieuvriendelijk terug keren. Trouwens, ik pleit voor een permanente 90km/h beperking, altijd en voor iedereen.
In Lille hadden we ondanks het vrij frisse weer een super dag! Het reuzenrad op de markt staat er elke kerstvakantie, maar gezien mijn fobie(tje) voor al wat techniek is die ik zelf niet onder controle heb, waren we er nog nooit op geweest. Andreas toonde zich echter de man en wou graag naar boven. Als stoere papa kon ik me natuurlijk niet van de bange kant tonen en tot mijn grote verbazing viel alles redelijk mee. Het was mama Sophie die deze keer meer last had van bibberende knieën, en neen dat was niet van de kou
Als afsluiter gaan we normaal wat rondlopen in Euralille, maar aangezien we al zoveel leuke dingen gedaan hadden zoals: koffie drinken, treintjes kijken, eten, shoppen, op het rad zitten, koffie drinken, enz… gingen we deze keer vrijwel direct naar onze auto, zonder te vergeten eerst nog even de trainspotter uit te hangen in Lille Flandres.
O ja, je zou het haast vergeten met zo een brave dochter, maar Anna was ook mee, en die heeft zich van de ganse dag niet laten horen. Lachen, wat rondkijken, eens recht proberen zitten om beter te zien,… Een droom van een kindje die dochter van ons. Trouwens, oma en opa zijn ook heel braaf geweest
Have a WONDERFUL 2009! Make it a super-year!