Archive for January, 2009

COBOL vs. Java

Friday, January 30th, 2009

Weet wanneer je teveel een Java (RAD) hebt geprogrammeerd… Als je dit in COBOL code begint te zetten:

IF GP13-RETURN-GRP = SPACES
* //TODO: update logic here
END-IF
**//TODO: SLISTs

Voor de niet-ITers: gelieve deze post volledig te negeren :-)

Downturn Advantages?

Tuesday, January 27th, 2009

Well actually there are none. People are getting fired, everybody has to save money wherever they can and over-all the morale is not as good as it could be. No, a downturn like we are experiencing now, doesn’t have real advantages. But being in a company that has some “serious problems with the current economical situation” so to speak, has some minor side effects that can be considered as “not negative as such”. Let me explain…

It brings back memories actually. All of a sudden we have some work time that our customer (the bigger company above us) doesn’t (want to or can) pay for. Being real programmers, there is no such time as “wasted time” or “idle time” and we use it to do some “stuff we have always wanted to do” (always improving the current system of course, albeit not always visible to the users). Back in the old days of our system, we have also had such opportunities and that’s why stuff like: fiddling about with barcode hand scanners, doing code changes in ancient 1997 COBOL programs and putting them in production without real testing and doing changes in programs that weren’t asked for in the first place, bring back some real good memories from times when such practices were generally considered as being “normal everyday things to do”. We like to call those days “The Container Times“, mainly because that was where we were housed back then, in some temporary and highly rudimentary grey boxes, stacked together like over-sized LEGO blocks. Actually we were a bunch of geeks (known to the general public as The Rebels) put together in a place where we wouldn’t disturb anyone else but ourselves. Of course we have matured by now and our cowboy-like actions, although we still perform them sometimes, have been decreased to a minimum and are never as ill-considered as they were back then. But in our hearts we are still hard-core geeks :-)

Our way of working back then may seem like inappropriate or “not done” to the outside world now, but bear in mind, it was back then that the foundations of a now highly popular and widespread system were made. Thanks to those days, where moving an unofficial server was an ordinary part of the job, we now have users all over the globe and maintain the back-end of the system in a fairly effective way. It is the very proof that our analytical capabilities of the container times were more than sufficient to last until now and provide us with enough useful heritage to last some time more in the future.

As a proud member of my team I hereby officially declare: “No f***ing way, the Rebels are her to stay“. We will continue to fight the downturn and carry on to do what we think is best at all times. Although we (have to) work according to more strict development rules nowadays, it’s nice to play The Bastard Programmer from Hell sometimes. CO-Pilot Rules!

Rabbit Hole Day

Tuesday, January 27th, 2009

Opgepast: opmerkzame geesten zullen een drastische blog-stijlverandering ervaren. Dit heeft wel degelijk zin vandaag, zie onderaan…

The lawnmower

Het was een regenachtige dag in een land waar dit nochtans onwaarschijnlijk lijkt: België. De met de geur van elektronica gevulde lucht hing vol gele wolken doordat de altijd zo zoet geurende verbrandingsoven net zijn kleppen had opengezet. Kortom, het was een prachtige dag voor buitenactiviteiten. Gelukkig regende het redelijk hard, zodat de temperatuur draaglijk was. Door globale opwarming van de aarde was het vrijwel onmogelijk geworden om zonder air-suit buiten te komen, behalve in de regen.

Bomen snoeien hoefde al jaren niet meer, daar zorgden de laatste nieuwe automatische robots van Ivago wel voor. Een model gebaseerd op de eeuwenoude organische versies, iedereen kent ze wel, die mannen in het oranje pak. Nu, zoveel jaar later, zijn die vervangen door de Type III robots van het Volvo-Daewoo concern, dat destijds wereldberoemd geworden was door de uitvinding van de genetisch gemanipuleerde bio-chip, die in 2080 de mensheid door elkaar had geschud. Daarmee werd het nu mogelijk om voorheen voor robots té complex lijkende taken te vervullen en leek het alsof de mens op termijn overbodig zou worden.

Geen bomen snoeien dus, maar het was al 6 maanden geleden dat we nog een gras hadden gemaaid, dus werd het hoog tijd om eens de zeis boven te halen en op goede 20e eeuwse wijze te genieten van plattelandswerk. We moesten wel, want door de Nieuwe Wet van 2125 was het streng verboden twee-takt motoren te gebruiken, dus geen ouderwetse grasmaaiers meer. Ook elektrische versies waren zo goed als onbruikbaar, want elektriciteit opwekken was (sinds de poging van de Asia-Amerikaanse regering om de globale opwarming tegen te gaan door een zonnescherm op te werpen) niet meer mogelijk door middel van photo-voltaïsche cellen en de regulering van nucleaire stoffen was zo streng geworden dat een uurwerk met oplichtende wijzers zelfs al illegaal was, laat staan een kerncentrale. We hadden het gras nodig, want onze voorraad bio-ethanol zat er bijna door en het zou nog even duren eer het gemaaide gras in een nieuwe lading zou zijn omgezet. Geen gras, geen auto, zo simpel was het. Dus… back on manual.

Na enige uren te hebben gezwoegd met zeis en manuale duw-maaier, hadden we net genoeg gras bijeen om het toevoer-vat van de EthaPlus, het semi-automatische ethanol apparaat, te vullen. Gelukkig maar, want het was intussen gestopt met regenen en al gauw zouden we door uitputting van de warmte moeten stoppen met maaien. Tevreden van een paar uurtjes werken in aangenamen buitentemperaturen trokken we ons snel terug in de veilige atmosfeer van onze woonvertrekken, die door middel van grote ronde buizen van frisse lucht werden voorzien. Eens ontdaan van onze werkkleren draaide ik het knopje van de EthaPlus op ‘GO’ en ging ik snel terug liggen op de sofa. Net op tijd plugde ik in, zodat ik door middel van mijn lichaam ook grotere en nuttigere robots van energie kon voorzien…

Waarom in godsnaam deze onzin? Het is Rabit Hole Day, en de verjaardag van Lewis Carrol.

…January 27th is the birthday of Lewis Carrol, author of ALICE’S ADVENTURES IN WONDERLAND. Alice fell down a rabbit hole into a place where everything had changed and none of the rules could be counted on to apply anymore. I say, let’s do the same…

(source)

Ophalen & Vertrekken

Tuesday, January 13th, 2009

Of Collect&Go zoals Colruyt het zelf noemt. Een dienst die we eens moesten uitproberen vonden we. Zo werkt het: je doet je boodschappen on-line op www.collectandgo.be (ja dames, er zijn fotootjes van de producten), je kiest een datum dat je ze in een Colruyt-winkel naar keuze wil afhalen en betalen doe je ter plaatse bij de afhaling. Eigenlijk zijn er weinig nadelen aan verbonden, behalve dan de EUR 4.50 voor elke beurt, maar aangezien Colruyt minstens dit bedrag goedkoper is, is dit niets om héél erg veel over te piekeren (twee tonnekes melkpoeder voor Anna en we hebben dit al terug verdiend), alhoewel. Is er op het moment van ophalen een artikel niet beschikbaar, stellen ze een alternatief voor, die je niet hoeft te kopen.

De voordelen dan:

  • Je doet je aankopen on-line, dus wanneer je wilt. ’s Avonds op je gemak, als de kindjes in bed zitten. Of op de computer die nu écht wel noodzakelijk wordt in de keuken :-) (HINT HINT, hihi).
  • Je doet weinig of geen impuls-aankopen, want je ziet de goederen alleen op een foto. “Conveniently” centraal geplaatste artikels in de winkelrekken zijn plots evenwaardig aan hoog of laag geplaatste (vaak goedkopere) alternatieven. Geuren die ze in de winkel verspreiden om je die lekkere warme broodjes te doen kopen zijn evenmin van belang. Je koopt enkel wat je nodig hebt.
  • De afhaaltijd bedraagt ongeveer 3 minuten (als er, zoals in dit geval, niemand voor jou staat natuurlijk). Snel even na het werk gaan winkelen, betekent voortaan ook effectief SNEL even gaan winkelen. Alles staat mooi klaar in bakken (waarvoor leeggoed moet betaald worden, maar wat natuurlijk ideaal is voor het milieu).
  • De wereldberoemde “bonnekes” knippen behoort tot het verleden. De kortingen worden (mits bezit van een kortingkaart, gratis) automatisch afgetrokken. De bewuste artikelen zijn duidelijk aangeduid op de site.
  • Uw persoonlijk boodschappenlijstje kan bewaard worden, zodat je de volgende keer nog sneller kan shoppen. Geef toe, 80% van uw lijstje zijn wederkerende artikelen. (Toegegeven, dit kan ook een nadeel zijn. Zo kan men gemakkelijker nieuwe/goedkopere artikelen over het hoofd zien).

Ik was persoonlijk niet echt tegen, maar ook niet echt voor, maar na deze eerste keer kan ik alleen maar positief zijn. Een echte shopper ben ik niet, dus het kan me niet veel schelen dat we niet meer in de winkel zelf lopen. Persoonlijk vind ik dat het enige nadeel van de Colruyt (nl. die magazijnuitstraling waardoor het winkelen nog onaangenamer wordt) wordt hiermee ook meteen ook weggewerkt. We zullen zien of we dit blijven doen of niet. Noem het zoals een collega van me “Shoppen voor sissies“, maar voorlopig hebben we geen slechte ervaringen.

Nieuwjaarsreceptie 2009

Sunday, January 11th, 2009

Vandaag was het weer zo ver. Oud, jong, arm, rijk, rooie rakkers, tsjeeven en alles daartussen kwamen samen op het Sint-Baafsplein om hun nieuwjaarswensen aan elkaar over te maken. Met een drankje erbij natuurlijk, want een receptie zonder “booze” kan natuurlijk niet. Ik kwam enkele bekende gezichten tegen en sommigen ervan hadden zelfs een paar lekkere flesjes tsenuiver mee, waar ik mee mocht van genieten, zo bleef de koude beperkt tot aan mijn voeten :-) (Waarvoor dank aan Joke en haar ouders!)

Enkele sfeerbeelden.

O Denneboom

Saturday, January 10th, 2009

Neen, ik ben geen taalpurist, maar eigenlijk zou het “O sparreboom” moeten zijn :-) Dit geheel ter zijde. Dit weekend hebben we onze kerstboom ontdaan van zijn bollekes. Als milieuvriendelijke jongen ben ik natuurlijk voorstander om een echte kerstboom te kopen. WAT?!? Die lieve boompjes? Inderdaad!

We proberen elk jaar onze boom te planten in de tuin (niet onze tuin natuurlijk, dat komt nog, maar in de tuin van mijn ouders) en op die manier ben ik ervan overtuigd dat we milieuvriendelijker zijn dan met een plastieken ding. Onze vorige boom ging (denk ik) 4 Kerstmissen mee (zeker 3 in elk geval). Ik ben ervan overtuigd dat met wat meer zorg (en wat minder transport van de Bennesteeg naar Mariakerke en terug) het aantal jaren gebruik kan verlengd worden. (Tenminste, zolang de living hoog genoeg blijft). In elk geval, 4 jaar is al veel beter dan elk jaar een nieuwe kopen en ook héél véél beter dan een plastieken boom want:

  • Kerstbomen worden speciaal gekweekt om snel gerooid te worden. Het zijn geen regenwouden die we kappen.
  • Het is en blijft een boom, iets natuurlijks dus, een plant. Hij helpt (hoe weinig ook) mee om onze lucht te zuiveren door zijn fotosynthese. Met andere woorden, elke boom extra is beter dan een uitgespaarde boom, ook al is het maar voor enkele jaren.
  • Plastieken bomen worden gemaakt van petrolieumderivaten, wat heel belastend is voor het milieu.
  • Plastieken bomen gaan ook “dood”, vroeg of laat (dikwijls vroeg onder druk van de consumptiemaatschappij) gooien we ze toch weg. Biologisch afbreken kan niet. Recycling? Misschien, maar dikwijls is het verbranden of storten. Very bad!
  • Voor de mensen met een open haard of kachel. Een echte boom kan nog voor warmte zorgen als hij dood is, waardoor we minder fossiele brandstoffen moeten gebruiken, etc, etc…
  • Voor de prijs moet je het ook niet laten: een echte boom kost ongeveer EUR 25, dat is niet bepaald hoog te noemen om de 4 jaar toch?

Je raadt het al. Ik ben geen voorstander van valse kerstbomen. Koop een echte met een goede klomp aan (al moet je daar wel even voor zoeken), plant hem na Kerstmis in uwen hof, wacht een jaartje en dan: PROFIT!

Een dagje Lille

Friday, January 2nd, 2009

Ding dong, the train for Perpignan and Marseille will be delayed another 10 minutes. We appologize for the inconvenience.“, weerklonk luid door het station Lille-Europe waar we snel even binnen gewipt waren om naar de treintjes te gaan kijken. Andreas wou al direct in een TGV stappen, want hij is dol op al wat van ver op reizen lijkt. En de trein is dat immers altijd een beetje. Net daarvoor hadden we onze auto geparkeerd onder het Euralille shopping center. Normaal zou ik (gezien mijn eco-folie) met de trein gaan, maar de drang om Ethanol te tanken in Auchan was groter. Gezien het SMOG-alarm (wat op mijn wagen niet echt van toepassing is) cruiseden we tegen een gesapige 90km/h naar Rijsel, tankten we een tank vol E85, en ’s avonds zouden we dubbel milieuvriendelijk terug keren. Trouwens, ik pleit voor een permanente 90km/h beperking, altijd en voor iedereen.

In Lille hadden we ondanks het vrij frisse weer een super dag! Het reuzenrad op de markt staat er elke kerstvakantie, maar gezien mijn fobie(tje) voor al wat techniek is die ik zelf niet onder controle heb, waren we er nog nooit op geweest. Andreas toonde zich echter de man en wou graag naar boven. Als stoere papa kon ik me natuurlijk niet van de bange kant tonen en tot mijn grote verbazing viel alles redelijk mee. Het was mama Sophie die deze keer meer last had van bibberende knieën, en neen dat was niet van de kou :-)

Als afsluiter gaan we normaal wat rondlopen in Euralille, maar aangezien we al zoveel leuke dingen gedaan hadden zoals: koffie drinken, treintjes kijken, eten, shoppen, op het rad zitten, koffie drinken, enz… gingen we deze keer vrijwel direct naar onze auto, zonder te vergeten eerst nog even de trainspotter uit te hangen in Lille Flandres.

O ja, je zou het haast vergeten met zo een brave dochter, maar Anna was ook mee, en die heeft zich van de ganse dag niet laten horen. Lachen, wat rondkijken, eens recht proberen zitten om beter te zien,… Een droom van een kindje die dochter van ons. Trouwens, oma en opa zijn ook heel braaf geweest :-)

Happy New Year!

Thursday, January 1st, 2009

Have a WONDERFUL 2009! Make it a super-year!