Gisteren waren we in Oostende voor de asverstrooiing op zee van mijn opa. Bijzonder woelig was de zee wel, maar we waren allemaal een beetje opgelucht dat hij zijn laatste rustplaats eindelijk heeft mogen vinden. De zee zal hopelijk goed zorg voor hem dragen.
Daarna gingen we snel nog iets eten en Andreas wou nog eens in “die GROOOOOTE zandbak” spelen 
Leuk leuk, even op het strand gespeeld en toen werd het stilaan tijd om te vertrekken, dus ik ging recht naar de plaats waar mijn autosleutels hadden moeten zitten, in mijn zak dus. WADDE?!!??? Waar zijn die? Weg! Als een zot hebben we overal gezocht, tot op het strand toe, maar natuurlijk viel er niets te bespeuren. Er werd dus wat geïmproviseerd met mijn ouders hun auto, treinen en reservesleutels.
Dit is dus de eerste keer dat ik zoiets tegenkom en ben er dus absoluut niet goed van. En zeker niet als ik vanmorgen de prijs van een stukje plastiek met een Volvo-logo hoorde. EUR 200 !!! Zooooooooot. Niets aan te doen, enkele telefoontjes naar allelei plekken in Oostende hebben mij niets opgeleverd. Dit weekend doe ik nog een ultieme poging bij de politie en dan ga ik noodgedwongen wat “jammer geld” moeten uitgeven 