In dit bijzonder slechte sportjaar, ben ik er toch in geslaagd een aanvaardbare prestatie neer te zetten op de jaarlijkse International Volvo Jogging. Waar ze het woord “jogging” vandaan halen weet ik niet, want jaar op jaar is het een ware race tegen de collega’s om toch maar als eerste van de groep aan de finish van die 5.3km te geraken. Niemand wil natuurlijk onderdoen en van weken vooral beginnen we elkaar al op te stoken. Dit jaar dus 24 minuten en 25 seconden, 4 luttele seconde slechter dan vorig jaar, maar ik ben tevreden als ik zie wanneer ik maar begonnen ben met trainen. (Lees: van 3 weken tevoren heb ik mezelf moeten verplichten om af en toe eens te gaan lopen). En ja, net als elk jaar heb ik ook nu een sprint ingezet op het einde. Sorry Tantjes, het was niet mooi van mij om je zo te verrassen, maar anders zou ik het nooit gehaald hebben