Vrijdag zijn we er even tussenuit geknepen naar de grote stad: Brussel dus. Eco-bewust zoals we zijn, uiteraard met de trein. Toegegeven, het etentje tijdens de middag was eerder het omgekeerde van sustainable en ecologisch verantwoord, want in de keukens van dergelijke etablissementen zoals Jaloa, gaat het er meestal niet al te “groen” aan toe. Maar kom, een mens moet ook nog kunnen genieten, en dank zij de bijzonder leuke attentie van ons reisbureau (waar we onze Kreta-reis hadden geboekt), kregen we een fikse korting op de vrij gepeperde rekening achteraf. Anders waren we hier waarschijnlijk nooit gekomen.

Het restaurant in kwestie, Jaloa dus, bevindt zich op de Place Sainte-Cathérine, bekend om zijn vele restaurants, dikwijls met vis als hoofdingrediënt van hun menu’s. De barman liet ons een tafeltje uitkiezen in hun vrij grote tuin, iets wat men in hartje Brussel niet zou verwachten. We kozen de lunch, een driegangen-menu dat ons bijzonder minimalistisch geserveerd werd. De ingrediënten waren van een uitzonderlijke (doch enorm lekkere) keuze, bijvoorbeeld: de pastinaak. Het stukje vis, waarvan de naam me nu ontsnapt, was uitstekend klaargemaakt. Een coulisje sierde het bord. Kortom, pure klasse. Maar dat mag wel verwacht worden bij een Jeune restaurateur d’Europe.

Een grote eter zal er geen gevulde maag aan overgehouden en zelfs een matige eter zoals ik kon nog een dessertje verdragen. Een bijzonder lekker dessertje zelfs: een of andere exotische sorbet met een boekje van witte chocolade en aardbeien. Bovendien getuigde de koffie van goed smaak, want het was Nespresso.

De rest van de dag verliep zoals gewoonlijk als we naar Brussel gaan. Wat rondkuieren in de winkelstraten en -centra. De Waterstones (English Bookshop) op de Avenue Adolphe Max niet vergeten. Koffie gaan drinken (deze keer bij Charli, een bakker die ook koffie schenkt, maar waar het wifi-netwerk helaas beveiligd is, NERD ALERT !). Een dagje ontspanning was bijzonder welkom.