Archive for November, 2009

Consumerism is NOT a good thing

Thursday, November 12th, 2009

Terwijl wij steeds meer en meer gaan kopen, lijdt de wereld steeds meer onder ons bestaan: zie oa. Al Gore. Ook dit filmpje toont ons dat het meer dan 5 voor 12 is. Ons consumentengedrag is niet alleen aan de decadente kant, maar het zorgt ook voor grootschalige vervuiling die door de media en publiciteitswereld systematisch wordt weggeknipt. Check it out!

Toegegeven, we worden geconfronteerd met een hele reeks dilemma’s, maar hierbij toch een oproep: doe er iets aan, het zijn soms kleine dingen die het verschil kunnen maken. Onze maatschappij hang aan elkaar van het weggooien van zaken (ook en vooral electronica) die niet écht defect zijn. We moeten met zijn allen stoppen met vervangen van zaken die nog werken en (terug) beginnen repareren indien mogelijk.

IMG_7385r Een voorbeeld: als ik kind was, werd een kapotte TV gerepareerd, nu wordt hij vervangen. Vrijwel elk toestel was “repareerbaar”, nu wordt het door “knap design” soms zelfs onmogelijk iets te repareren (cfr. Apple iPod). Maar ik probeer altijd: zie 1+1=1 en ook nu, toen bleek dat het herlaadbare fietslichtje van Sophie dienst weigerde (zie foto)… OW YEAH, I love the smell of electronics in the afternoon

Enkele zaken mogen we niet vergeten: “mogelijkheid tot reparatie is een recht“, “stop nodeloos consumeren” en “verminder de e-waste“. Doe de wereld een plezier, think about it!

Bebel Gilberto @ Handelsbeurs

Saturday, November 7th, 2009

Haar roots heeft ze alvast mee, deze Braziliaanse. Als dochter van João Gilberto en Miúcha, twee van de grote artiesten in Brazilië, en met invloed van nonkel Chico Buarque, zal de muziek er wel met de paplepel ingelepeld zijn. Ik had deze zangeres reeds enkele jaren geleden ontdekt, alweer onder goede invloed van mijn papa (waarvoor dank) die me de Braziliaanse bossa nova en samba van “De Groten van de jaren 60″ leerde kennen: Antonio Carlos Gobim, Sergio Mendes, João en Astrud Gilberto, enz… Al gauw ontwikkelde ik een lichte voorkeur voor de iets modernere soort, die tegenwoordig MPB (Música Popular Brasileira) wordt genoemd: Suba, Zuco 103, Celso Fonséca, BossaCucaNova en dus ook deze Bebel. Al moet ik zeggen, dikwijls teert de nieuwe generatie nog op het succes van hun voorouders, met nieuwere versie van dezelfde nummers.

Ik had me B.G. altijd voorgesteld als een stil meisken, de verwondering was dan ook vrij groot dat er een vrouw van in de 40 op het podium verscheen die ofwel redelijk geschift ofwel licht beschonken was, maar vermoedelijk een beetje allebei. Het woord “zweefteef” zegt sommigen onder jullie misschien wel iets, de anderen kunnen er zich wel iets bij voorstellen. De muziek was super, de muzikanten in maatpak en das konden wel een mooi nootje neerzetten. “Jackie Chan” op de gitaar, en dan nog drie andere op keyboards, drums en blaasinstrumenten. In het begin bleef het publiek vrij kalm, ook nadat Bebel ons had gezegd dat we haar niet al te serieus moesten nemen. Het was een zittend concert, misschien had dat er wel mee te maken.

Het grootste deel van de nummers was van haar laatste CD, wat begrijpelijk is, maar ook grote successen uit haar vorige LP’s kwamen aan bod. Eén nummer had ik graag gehoord, maar bleef jammer genoeg achterwege, zelfs niet na de twee re-appearances onder druk van het publiek die intussen wat enthousiaster geworden was. Ik zal Tanto Tempo dus nog eens op de pick-up moeten opleggen :-)

Eindconclusie: ‘t was goed.