Ok, we gaan hier even in enkele woorden de mensen up-to-date houden, want ‘t is lang geleden dat we eens wat gepost hebben…
Pépé FlashGordon
Voor diegenen die het nog niet zouden weten. De auteur van deze blog is “peetse” geworden van een schattig klein meisje in het Waalse landsdeel. Judy-Ann heet ze, en ze is de dochter van een pennevriend (jawel, ik ben ook jong geweest) van in het 6de studiejaar (!!!). We hebben nog af en toe contact, zij het met iets modernere technieken tegenwoordig, maar de verrassing was groot toen hij me vroeg om peter te worden. Ik kon natuurlijk niet weigeren en ben nu dus fiere parrain. Hierbij een fotootje van deze half Filipijnse, half Belgische jongedame. Ze is lief, ik zeg het jullie 
Ons huis
At last! Ze zijn met een datum over de brug gekomen dat ze gaan beginnen aan de ruwbouw-verbouwings-dinges. Ik bedoel dus: plateau gieten voor de eerste verdieping op te ploffen, enkele muurtjes metsen en gaten opvullen en de gevel. Half januari, op zich ook al een rekbaar begrip, maar je kent ze, die aannemers en bouwvakkers. Dit heeft natuurlijk serieuze consequenties van de groot-orde dat ik hier eigenlijk geen blog-post zou moeten zitten schrijven, maar keihard gevels en daken aan het afbreken zijn. De containers zijn al besteld, wie zin heeft om tijdens het kerstverlof wat frustraties te komen afreageren op mijn muren is welkom
Winterpret
Ik kan het niet helpen, maar weer zoals de laatste dagen is gewoonweg het BESTE wat er is. Ik wist al langer dat ik geen zomermens was, maar dit is gewoonweg mijn lang leven. Als ik sneeuw zie, komt ook onmiddellijk het kind in mij naar boven en nu dat ik zelf kinderen heb, is het dus geen probleem meer om dat openbaar te laten zien. Dat betekent dus sleetje rijden en sneeuwmannen maken. Nu pas begrijp ik wat mijn vader afgezien heeft toen hij mij uren door de sneeuw moest slepen op mijn slee terwijl ik zat te schreeuwen om sneller te gaan. Maar kom, ‘t is goed voor de conditie
