Archive for the ‘Activities’ Category

Filmfestival: Det enda rationella

Sunday, October 11th, 2009

Of, A Rational Solution. Twee koppels, de mannen zijn vrienden en collega’s, de vrouwen werken op dezelfde school. Maar wat gebeurt er als een van de twee een relatie krijgt met de partner van de andere? Aangezien ze naar eigen zeggen “volwassen mensen” zijn, denken ze het probleem rationeel te kunnen oplossen. Verliefdheid is immers “een gevoel van voorbijgaande aard” en ze besluiten om alle vier onder een dak te gaan wonen tot de affaire vanzelf overgaat. Dat is echter niet volledig naar de zin van de twee “bedrogenen”, maar ze beloven het toch te proberen. Je raad het al, dit loopt compleet uit de hand en op het einde van de film is de situatie helemaal onhoudbaar.

Net als veel Zweedse films slaagt de regisseur (Jörgen Bergmark) een goed beeld te geven over de relatie tussen de personages. Een sociaal drama zou je het kunnen noemen, maar dan zonder het drama (wat meestal niet het geval is met Zweedse films), af en toe moest ik zelfs lachen (ja, luidop). De acteurs zetten werkelijk een héél goeie prestatie neer, niet alleen Rolf Lassgård die tegenwoordig in echt alles meedoet wat ook maar iets of wat ruikt naar Zweedse film of serie, maar ook de anderen (ook niet van de minste) zijn super.

In de gietende regen kwam ik druppend nat aan in een schitterend vernieuwde Kinepolis (ja, kweetet, het was een tijdje geleden dat ik daar geweest was). Dit was weer eens de ideale gelegenheid (en jammer genoeg de enige in deze editie van het festival) om mijn Zweeds wat op pijl te houden, al maakten ze het me niet gemakkelijk met die stomme Engelse en Nederlandse ontertitels :-) Alweer een 7 op 10!

Filmfestival: Dongbei, Dongbei

Friday, October 9th, 2009

Het 36ste filmfestival van Gent is intussen van start gegaan. Met enige fierheid mogen we zeggen dat dit een van de grotere filmfestivals is. Niet bepaald Cannes of Berlijn, maar eens per jaar staat Gent toch ook op de film-kaart. We hebben zelfs een award dat wél wereldberoemd en de grootste is, de prijs voor de filmmuziek: de World Soundtrack Awards.

Gisteren ging ik dus voor de eerste keer dit jaar: Dongbei, Dongbei. Een prent over een meisje (Xue) in Noord-China (vandaar de Engelse titel: A Northern Chinese Girl). Het was de debuutfilm van de (eerder amateur and self-made) regisseur Zou Peng, die trouwens aanwezig was in de zaal. Onze trouwe filmkenner Roel Van Bambost probeerde hem te interviewen met behulp van een tolk en daaruit leerden we eigenlijk wel leuke achtergrondsinformatie.

Film-technisch was het een heel geslaagde film vond ik: een amateuristische indruk, heel gewaagde (maar ook geslaagde) tegenlichtopnames van een verkommerde en uitgeleefde stad in China. Uit het interview bleek dat het om een snel ontwikkelende streek ging (en tevens de geboortestreek van de regisseur), maar ik kreeg toch de indruk dat de mensen daar wat wezenloos door het leven gaan. Zoals in veel Chinese films slaagt Peng er ook hier in om een verhaaltje vast te leggen dat over het dagelijkse leven gaat, zonder dat er écht iets werldschokkends gebeurt. (Met uitzondering van de (op het eerste zicht) onrelevante stukjes cabaret die, gezien het hoog “foutgehalte”, wel voor enig geglimlach zorgden in de zaal). De gewone gemiddelde mensen, op doordeweekse dagen in een gewone (eerder saaie) stad, dat is Dongbei, Dongbei. Daartussen loopt een meisje dat wat op zoek is naar haar eigen leven en die (jammer genoeg) eerder een verkeerd spoor neemt, namelijk dat van personal call-girl (een groot woord) van een rijk ventje die denkt dat hij het voor het zeggen heeft over alles en iedereen.

Mooi, niet de beste film die ik ooit zag, maar wel mooi genoeg voor een 7/10.

Een dagje Brussel + Jaloa

Monday, September 21st, 2009

Vrijdag zijn we er even tussenuit geknepen naar de grote stad: Brussel dus. Eco-bewust zoals we zijn, uiteraard met de trein. :-) Toegegeven, het etentje tijdens de middag was eerder het omgekeerde van sustainable en ecologisch verantwoord, want in de keukens van dergelijke etablissementen zoals Jaloa, gaat het er meestal niet al te “groen” aan toe. Maar kom, een mens moet ook nog kunnen genieten, en dank zij de bijzonder leuke attentie van ons reisbureau (waar we onze Kreta-reis hadden geboekt), kregen we een fikse korting op de vrij gepeperde rekening achteraf. Anders waren we hier waarschijnlijk nooit gekomen.

Het restaurant in kwestie, Jaloa dus, bevindt zich op de Place Sainte-Cathérine, bekend om zijn vele restaurants, dikwijls met vis als hoofdingrediënt van hun menu’s. De barman liet ons een tafeltje uitkiezen in hun vrij grote tuin, iets wat men in hartje Brussel niet zou verwachten. We kozen de lunch, een driegangen-menu dat ons bijzonder minimalistisch geserveerd werd. De ingrediënten waren van een uitzonderlijke (doch enorm lekkere) keuze, bijvoorbeeld: de pastinaak. Het stukje vis, waarvan de naam me nu ontsnapt, was uitstekend klaargemaakt. Een coulisje sierde het bord. Kortom, pure klasse. Maar dat mag wel verwacht worden bij een Jeune restaurateur d’Europe.

Een grote eter zal er geen gevulde maag aan overgehouden en zelfs een matige eter zoals ik kon nog een dessertje verdragen. Een bijzonder lekker dessertje zelfs: een of andere exotische sorbet met een boekje van witte chocolade en aardbeien. Bovendien getuigde de koffie van goed smaak, want het was Nespresso.

De rest van de dag verliep zoals gewoonlijk als we naar Brussel gaan. Wat rondkuieren in de winkelstraten en -centra. De Waterstones (English Bookshop) op de Avenue Adolphe Max niet vergeten. Koffie gaan drinken (deze keer bij Charli, een bakker die ook koffie schenkt, maar waar het wifi-netwerk helaas beveiligd is, NERD ALERT !). Een dagje ontspanning was bijzonder welkom.

GF2009: Dag 4

Thursday, July 23rd, 2009

Op dag 4 was het tijd voor een traditie. In de Gentse Feesten gaan we (Sophie en ik) altijd een keer gaan eten. De kindjes bij o&o gedropt, ze waren in bijzonder goede stemming om te blijven slapen. Na enig zoekwerk om een restaurant te vinden die ons aanstond/open was/plaats had, is het de Baan Tai geworden in het Patershol. Altijd even goed en een snelle bediening :-) Andere mogelijke kandidaten waren: House of Elliott (geen plaats), Coeur d’Artichaut (pakten de telefoon niet op), De blauwe zalm (met verlof). Het eten was lekker en, as usual, aan de straffe kant, waarvoor ik ook graag naar de Tai (voor de insiders, niet de Vietnamees hé) ga. Ik moest vooral maken dat er op het einde nog een plaatsje over was voor het verplichte dessert: Ananas Tai (ananas, met zout en chili). Het klinkt misschien niet al te lekker, maar je MOET dat eens proberen, je zult verslaafd zijn!

Daarna zijn we afgezakt voor een nachtje Gentse Feesten. ‘t Is te zeggen, we hebben een toertje gedaan langs de pleinen, af en toe halt gehouden als er ons iets aanstond. Bij Polé Polé zijn we zelfs even uit de bol gegaan voor ABBA Gold, een covergroepje die denkt dat ze ABBA zelf zijn. Schitterende muziek, dat wel, gezongen door een overjaarse Agneta (die meer op Nicole van Nicole & Hugo lijkt), een jongere en (gelukkig) veel vaker op het groot scherm geziene Frida, en een stelletje homo’s die Björn en Benny moesten voorstellen (compleet met hoge botten en al). Ze deden dat niet slecht die gasten, en ja ik geef toe, ik ben fan van ABBA.

Een mojito later begaven we ons naar het Sint-Baafsplein, alwaar de king van de Vlaamse muziek juist begon aan zijn optreden. Eén (1) nummer hebben we geluisterd: Valencia! lalala lalalalalaaaaaaa. Inderdaad dames en heren, geweldig, super, fantastisch, Eddy Wally! Tijd om te gaan slapen was het ondertussen geworden…

Plopsaland

Wednesday, July 22nd, 2009

plopsaWe hebben met zijn allen dag 3 van de Gentse Feesten overgeslagen om naar Plopsaland te gaan in De Panne. Ik moet toegeven, echt staan springen om te gaan deed ik niet, want pretparken zijn niet echt mijn ding, maar eens ik er was leek het allemaal nogal mee te vallen. Ik heb me gans de dag zelfs goed geamuseerd. Gans de bende was mee (oma, opa, Ellen, Kris en Amber, Vince, tante Griet en Mona, en wij. Nonkel David was met de twee kleinsten thuis gebleven.

En wij die dachten dat onze zoon geen al te grote held was. We hebben ons goed mispakt. Geen attractie zag er te gevaarlijk uit en hij wou zonder aarzelen overal opzitten. Zelfs op de vleermuizen, waar – ik geef toe – papa zelfs wat kriebels in de buik kreeg (wegens het ontbreken van vaste constructies onder de hangende karretjes), zat onze vriend te gieren van het lachen. Een ander succesnummer, de boomstammetjes, waren voor allemaal een van de toppers. De grote broer van de boomstammetjes, de SuperSplash was dan weer nét iets te geweldig voor de jongsten, daar ben ik met mijn schoonzus en nichtje op geweest. Miljaarde, dat is stijl naar beneden, en ik zat vooraan, waardoor de gigantische golf niets anders kon dan mij nat maken. Gelukkig viel het weer heel goed mee, waardoor we allemaal snel droog waren. Verder was er nog de luchtballonnen, de kikkers, storm op zee (dat vond Andreas ook super, want het ging snel), diverse kermismolentjes, o ja, en de tractors (!) kortom een grote dag voor de kleinsten en de ouders/grootouders.

Ergens vond ik het wel jammer dat we geen showtje konden meepikken, ik had Bumba wel eens in het echt willen tegen komen, maar je kan niet alles doen. En zeker niet als je met een gezin of 3 bent, dan moet er wat toegegeven worden om iedereen wat te laten genieten.

Het was waarschijnlijk een 25-tal jaar geleden dat ik daar geweest was, in het toen nog Meli-park, maar nog steeds kon ik enkele dingen herkennen die er al waren. Een reusachtige boot die heen en weer zwiert, dat was er al, en ook die bootjes die rustig in een grot varen, dat ook. Al is dat nu omgebouwd tot kabouterbos om in de sfeer van Studio 100 te blijven.

The pictures

24min25sec

Friday, June 26th, 2009

In dit bijzonder slechte sportjaar, ben ik er toch in geslaagd een aanvaardbare prestatie neer te zetten op de jaarlijkse International Volvo Jogging. Waar ze het woord “jogging” vandaan halen weet ik niet, want jaar op jaar is het een ware race tegen de collega’s om toch maar als eerste van de groep aan de finish van die 5.3km te geraken. Niemand wil natuurlijk onderdoen en van weken vooral beginnen we elkaar al op te stoken. Dit jaar dus 24 minuten en 25 seconden, 4 luttele seconde slechter dan vorig jaar, maar ik ben tevreden als ik zie wanneer ik maar begonnen ben met trainen. (Lees: van 3 weken tevoren heb ik mezelf moeten verplichten om af en toe eens te gaan lopen). En ja, net als elk jaar heb ik ook nu een sprint ingezet op het einde. Sorry Tantjes, het was niet mooi van mij om je zo te verrassen, maar anders zou ik het nooit gehaald hebben :-)

Loopseizoen Gestart

Wednesday, March 18th, 2009

At last. Het is er van gekomen om te beginnen trainen :-) Want als ik wil meedoen met de bedrijvenloop, de Volvo jogging en de stadsloop, zal ik mij (zoals elk jaar) kort moeten keren.

PS: Ik heb dit jaar geen streefdoelen gezet :-)

11,04 !!!

Saturday, November 8th, 2008

Hmmm, dit wordt een moeilijke… Ik heb me namelijk weer half en half in een weddenschap gestort. Allé, eigenlijk hebben mijn collega’s er een weddenschap van gemaakt en ik heb half en half toegezegd. Alhoewel, het zal moeilijk worden (op zijn minst) om deze te winnen. Lees…

Jullie hebben het misschien nog niet gemerkt, maar sinds een tijdje staat er op deze blog een lijstje van al dan niet haalbare dingen die ik graag nog eens zou doen in mijn leven. (Rechts onder het menu Pages: “The List“). Puur voor de fun staan er een paar behoorlijk absurde dingen op, één daarvan: Kim Gevaert’s persoonlijke beste tijd op de 100m sprint verbeteren (of op zijn minst evenaren). Ik had dat eens laten vallen op het werk en die pippo’s (sorry gasten) hebben daar natuurlijk meteen een termijn op geplakt. Die valt eigenlijk best wel mee: tegen 10.10.10 (nog bijna twee jaar dus). Wat echter minder meevalt, is de tijd van ons Kim: 11 seconden 4 honderdsten. Hmmm, moeilijk.

Een collega beweert dat ik zelfs niet onder de 12 seconden geraak. Maar dat zou eigenlijk wel moeten lukken, aangezien ik vroeger (toen ik nog een jonge en athletische halfgod was, ahum) nog eens (evenwel onofficiëel ge-chronometreerd) 12 seconden heb gelopen op 100 meter.

Ik vraag me af hoe ver ik ga geraken, in elk geval ga ik proberen. Wordt zeker vervolgd…

Int’l Volvo Jogging

Thursday, June 26th, 2008

Gisteren was er weer dit jaarlijkse event, dat ik uit pure traditie voor geen geld van de wereld zou willen missen. Deze keer kon het beter met het lopen, alhoewel 24min21sec voor de vertrouwde 5.3km Watersportbaan zijn ook niet slecht te noemen. (Op de bedrijvenloop deed ik wel beter)

Achteraf mochten we opnieuw gebruik maken van het Cyclobal lokaal in de Ekkergemstraat. Een tripje terug in de tijd, want dit (licht)bruine cafeetje is precies blijven stilstaan in 1970-80. De biljarttafel wordt afgedekt om onze “botrams mee uuftflakke en mostoard” op te plaatsen, de cafémadam slaat een wilde slag in de prijs van de consumpties, maar dat geeft niet want de sfeer zit er altijd goed in. Na de uitreiking van de diploma’s, het verplichte roddelen over de collega’s en enkele geuzekes later gaan we content per fiets naar huis. De Volvoloop 2008 zit er weer op.

Teambuilding Oostende

Saturday, June 14th, 2008

Af en toe gaan we met het werk op teambuilding. Leuke activiteiten en de ideale manier om mensen eens te leren kennen naast het werk. Deze keer was Oostende de plaats waar alles doorging. We waren ’s morgens al met een bende van een man of 10 van Gent naar Oostende gefietst. Een slordige 75km die we (doordat iedereen goed getrained was, ahum) feilloos konden afleggen.

Echte Courreurs Koers Pauze Mijn koersmachine

Het weer zat enorm mee die dag, dus dat was boffen. ’s Morgens hadden we de verplichte (let op: niet oninteressante) bedrijfscultuur-indoctrinatie-speeches. De buitenactiviteiten van de namiddag bestonden uit een stadsspel in Oostende: met go-carts een parcours door de stad afleggen en onder weg allerlei leuke proeven tot een goed einde proberen brengen. Tegen de avond was er een barbecue voorzien op het strand, een unieke ervaring. Het was nog steeds behoorlijk warm en de surfer-sfeer zat er goed in…

Team2 Proef of het strand BBQ

De tweede dag regende het dat het goot ’s morgens, gelukkig zaten we dan weer binnen. Tegen de namiddag was het min of meer droog, maar enkele buitenactiviteiten zijn toch moeten aangepast worden. Niet dat de sfeer er onder te lijden had, ondanks het kille zand. Tegen 16u moesten de fietsers zich alweer klaarmaken voor de terugtocht. Het werd een snelle, natte en winderige (gelukkig meewind) rit.

Onstabiel Nerds op het strand Nog nerds