In dit bijzonder slechte sportjaar, ben ik er toch in geslaagd een aanvaardbare prestatie neer te zetten op de jaarlijkse International Volvo Jogging. Waar ze het woord “jogging” vandaan halen weet ik niet, want jaar op jaar is het een ware race tegen de collega’s om toch maar als eerste van de groep aan de finish van die 5.3km te geraken. Niemand wil natuurlijk onderdoen en van weken vooral beginnen we elkaar al op te stoken. Dit jaar dus 24 minuten en 25 seconden, 4 luttele seconde slechter dan vorig jaar, maar ik ben tevreden als ik zie wanneer ik maar begonnen ben met trainen. (Lees: van 3 weken tevoren heb ik mezelf moeten verplichten om af en toe eens te gaan lopen). En ja, net als elk jaar heb ik ook nu een sprint ingezet op het einde. Sorry Tantjes, het was niet mooi van mij om je zo te verrassen, maar anders zou ik het nooit gehaald hebben

Gisteren was er weer dit jaarlijkse event, dat ik uit pure traditie voor geen geld van de wereld zou willen missen. Deze keer kon het beter met het lopen, alhoewel 24min21sec voor de vertrouwde 5.3km Watersportbaan zijn ook niet slecht te noemen. (Op de bedrijvenloop deed ik wel beter)

Achteraf mochten we opnieuw gebruik maken van het Cyclobal lokaal in de Ekkergemstraat. Een tripje terug in de tijd, want dit (licht)bruine cafeetje is precies blijven stilstaan in 1970-80. De biljarttafel wordt afgedekt om onze “botrams mee uuftflakke en mostoard” op te plaatsen, de cafémadam slaat een wilde slag in de prijs van de consumpties, maar dat geeft niet want de sfeer zit er altijd goed in. Na de uitreiking van de diploma’s, het verplichte roddelen over de collega’s en enkele geuzekes later gaan we content per fiets naar huis. De Volvoloop 2008 zit er weer op.

Af en toe gaan we met het werk op teambuilding. Leuke activiteiten en de ideale manier om mensen eens te leren kennen naast het werk. Deze keer was Oostende de plaats waar alles doorging. We waren ‘s morgens al met een bende van een man of 10 van Gent naar Oostende gefietst. Een slordige 75km die we (doordat iedereen goed getrained was, ahum) feilloos konden afleggen.

Het weer zat enorm mee die dag, dus dat was boffen. ‘s Morgens hadden we de verplichte (let op: niet oninteressante) bedrijfscultuur-indoctrinatie-speeches. De buitenactiviteiten van de namiddag bestonden uit een stadsspel in Oostende: met go-carts een parcours door de stad afleggen en onder weg allerlei leuke proeven tot een goed einde proberen brengen. Tegen de avond was er een barbecue voorzien op het strand, een unieke ervaring. Het was nog steeds behoorlijk warm en de surfer-sfeer zat er goed in…

De tweede dag regende het dat het goot ‘s morgens, gelukkig zaten we dan weer binnen. Tegen de namiddag was het min of meer droog, maar enkele buitenactiviteiten zijn toch moeten aangepast worden. Niet dat de sfeer er onder te lijden had, ondanks het kille zand. Tegen 16u moesten de fietsers zich alweer klaarmaken voor de terugtocht. Het werd een snelle, natte en winderige (gelukkig meewind) rit.