AB: “Hallo, met Aclo Biofuel, goede morgen”

ik: “Goeie morgen, ik bel voor een inlichting. Jullie maken ethanol aan. Kan ik die als particulier bij jullie kopen?”

AB: “Ja, wij maken biobrandstof aan. Neen, als particulier kan U niet bij ons terecht”.

ik: “Aha, ik kan dus geen hoeveelheid E85 aankopen om te gebruiken in mijn wagen?”

AB: “Neen, er is een pomp in Brussel, wij hebben geen pomp”

ik: “Dank U wel voor de info.”

Die pomp in Brussel was vroeger al eens een dood spoor, ik zal daar maar nog eens proberen. Pro forma, want gaan tanken in Brussel is niet bepaald milieu-vriendelijk te noemen.

Wordt vervolgd…

Granola
Misschien niet dé beste manier om energie te besparen, maar toch: baat het niet het schaadt niet. Een handig ding (hier te downloaden) om het energieverbruik van je computer wat naar beneden te schroeven. Misschien kan ik daar de extra kilometers mee compenseren

Nespresso
Goed nieuws voor wat ik “het grootste nadeel van de Nespresso machine” vond (maar niet groot genoeg om op te wegen tegen de goede smaak). De capsules kunnen gerecycleerd worden in België. Voor wie zijn koffie laat toekomen op een Kiala-punt zoals ik, kan je nu een recyclagezak (EUR 0.05) terug meegeven. Geen dag te vroeg zou ik zeggen, nu kan ik eindelijk van die 250 capsules af geraken die daar al maanden liggen te wachten.

Veggie-dag
On schedule. Eén dag in de week eet ik vegetarisch op het werk. (Niet noodzakelijk de donderdag)

The next step
Terwijl de wereld ge-shockeerd blijft over de grote olieramp in de Golf van Mexico, is er al jaren en jaren een eco-ramp van een ander kaliber aan de gang aan de andere kant van de Verenigde Staten. Het gaat over een soepje van plastic ter grootte van Texas (volgens sommige bronnen groter) dat rond drijft op de oceaan, gevangen in een web van zeestromingen. The Pacific Ocean Trash Vortex (National Geographic). Het meeste van die brol daar is plastic, dat nooit vergaat, waar vissen en vogels zich aan te goed doen, met de uiteindelijke dood tot gevolg. (zie hier, WARNING: geen leuk zicht).

De boodschap luidt dus simpel en duidelijk “Gebruik minder plastiek”, want hoeveel het (eventueel) ook gerecycleerd wordt, hij komt uiteindelijk toch in de natuur terecht. Plastiek is er voor altijd en 100% NIET biologisch afbreekbaar. Als kleinzoon van wat gerust een pionier in de wereld van plastiek mag genoemd worden, zit ik dus met een kanjer van een dilemma. Maar mijn gezond verstand zegt me toch, plastiek is eigenlijk niet bepaald de beste uitvinding geweest van de 20ste eeuw.

Als “next step” in mijn queeste naar een betere wereld, probeer ik dus minder plastiek te verbruiken en dat is soms vrij simpel: kies glazen flessen indien mogelijk, weiger plastiek zakken, koop minder verpakte dinges, kies andere materialen om te bouwen (hout), enz…

(wordt beslist nog vervolgd…)

Maar! Er is een grote maar, waar ik als groene jongen mee gewrongen zit. De capsules zijn van aluminium (blijkbaar om de goede smaak van de koffie te garanderen) en worden bij het gewone afval gegooid. Dat is niet bepaald milieuvriendelijk te noemen. En George Clooney mag nog zo mooi lachen, de afvalberg die dergelijke machines creëert, is enorm. Gelukkig hebben ze dat bij Nestlé ook igezien en zijn ze bezig daaraan iets te doen. In Spanje (maar blijkbaar ook al in Frankrijk, Zwitserland, Duitsland en Portugal) zijn ze gestart met een Recycling Programme. Meer info via: Ecolaboration. Meer van dat zou ik zeggen. Ze hebben een doel voor ogen om 75% van de capsules te recycleren tegen 2013.

Natuurlijk (!!!) zijn ze in België nog niet bezig. Het ziet er naar uit dat ik naar Lille zal moeten verhuizen. Niet alleen kan ik daar wél met E85 ethanol rijden terwijl de heren politici zich in België met zichzelf zitten bezig te houden, maar ook daar kan ik nu dus ook de aluminium capsules van mijn Nespresso-machine binnenbrengen in de plaatselijke Nespresso-shop. Ik ga alvast een extra bakje plaatsen in mijn persoonlijk containerparkje thuis om de capsules in te gooien, zodat ik ze kan gaan afgeven in Rijsel!

ACT THE F*CK NOW !!!

Toegegeven, we worden geconfronteerd met een hele reeks dilemma’s, maar hierbij toch een oproep: doe er iets aan, het zijn soms kleine dingen die het verschil kunnen maken. Onze maatschappij hang aan elkaar van het weggooien van zaken (ook en vooral electronica) die niet écht defect zijn. We moeten met zijn allen stoppen met vervangen van zaken die nog werken en (terug) beginnen repareren indien mogelijk.

Een voorbeeld: als ik kind was, werd een kapotte TV gerepareerd, nu wordt hij vervangen. Vrijwel elk toestel was “repareerbaar”, nu wordt het door “knap design” soms zelfs onmogelijk iets te repareren (cfr. Apple iPod). Maar ik probeer altijd: zie 1+1=1 en ook nu, toen bleek dat het herlaadbare fietslichtje van Sophie dienst weigerde (zie foto)… OW YEAH, I love the smell of electronics in the afternoon

Enkele zaken mogen we niet vergeten: “mogelijkheid tot reparatie is een recht“, “stop nodeloos consumeren” en “verminder de e-waste“. Doe de wereld een plezier, think about it!

Normaal gezien zouden de bio-producten goedkoper moeten zijn, want die verbruiken zoveel grondstoffen niet om tot het afgewerkte product te komen, die hebben minder transporten nodig, gebruiken minder chemicaliën, minder high-tech trucjes om de boel onder controle te houden, staan dichter bij de consument, kortom hebben een kleinere impact op onze wereld. Maar neen… read this and be shocked!

Hopelijk is het probleem groter in de VS dan hier, want de film ging vooral over “het beloofde land“, maar ik ben er van overtuigd dat er in Europa iets gelijkaardigs aan de gang is. Het lijkt bijna op een complot, maar jammer genoeg is het de realiteit. De consument betaalt niet datgene dat hij zou moeten betalen voor de massa-geproduceerde voeding, de prijs wordt kunstmatig laag gehouden. Daar zit de lobby van de grote firma’s tussen, alsook de subsidies van de staat (die naar de verkeerde bedrijven gaan), ook gaat het om massaproductie die by default goedkoper is, maar de uitbuiting van mens, dier en milieu doorheen de ganse ketting is het grootste aspect. De grote fabrikanten (en er zijn er maar weinig, want de overdonderende keuze in onze supermarkten is slechts een illusie) hebben geen greintje respect voor hun product (dieren zijn al lang geen dieren meer, maar producten, ook als ze nog leven) of voor hun medewerkers. Nutteloze transporten naar reuze-fabrieken waar lage-loonwerkers behandeld worden als machines, ziektes met moeite onder controle gehouden worden (onder toezicht van half corrupte controle-organen), landbouwbedrijven waar gedegenereerde beesten tot hun knieën in de stront voedsel eten waar ze niet voor geschikt zijn om in zo kort mogelijke tijd “volwassen” te worden. Allerhande problemen steken daarbij de kop op waarbij nooit gekeken wordt naar de oorzaak, maar waarvoor er een high-tech lapmiddel wordt opgezet om de doorlooptijd zeker niet te verminderen. Nooit is het nog “Waar zijn we mee bezig?“, altijd “Hoe lossen we dit op?“. Resultaat: wij eten geen vlees meer, maar een chemisch en kunstmatig gemaakt iets dat op vlees moet lijken. De prijs die we betalen in de winkel zou wel 20x zo groot moeten zijn als we de milieu impact er zouden bij moeten betalen. (Maar dat wisten we al van The Story of Stuff, watch it!)

En in het geval van de VS komt daar nog een probleempje bij: dat van de genetisch gemanipuleerde gewassen. Nu niet bepaald iets om beschaamd over te zijn als het de honger uit de wereld kan helpen, maar daar wringt het schoentje. De bedrijven die de patenten in handen hebben zijn ware maffia, die er enkel op uit zijn om rijk te worden, ten koste van de kleine boer die “traditioneel” zijn gewassen van goed kwaliteit houdt. De harde concurrentiestrijd is langs geen kanten in evenwicht en de grote producenten zetten de kleinere onder druk en die moeten buigen of barsten.

Hoe moeten we dit nu veranderen? We moeten toch eten, niet? Wel, als we onze distributeurs mogen geloven zullen die altijd verkopen wat de consument vraagt (al heb ik eerder het idee dat die sterk beïnvloed worden van hun leveranciers). Dus mensen, aub.:

• Consumeer in de eerste plaats minder, we eten te veel
• Koop bio- of lokale producten, ook al zijn die momenteel nog ietsje duurder
• Sta even stil bij welke lange weg uw voedsel heeft afgelegd voor het op je bord ligt

Dit is een must-see film: ik geef hem 8.5 op 10.

Alle gekheid op een stokje. Het idee was natuurlijk niet nieuw en als ecologisch bewuste mens hou ik mijn ogen en oren open voor alles wat met verlaagde eco-footprint te maken heeft, maar blijkbaar is niet iedereen even begaan met het milieu en de gezondheid van zijn kindjes. Nu het stadsbestuur en ook de scholen van de Stad Gent (waarbij Andreas’ school hoort) effectief begonnen zijn met het schrappen van vlees op donderdag, begint hier en daar protest te weerklinken zoals: “We kunnen niet kiezen” (wel waar, niets is verplicht, ook op school niet), “Het is ongezond om geen vlees te eten” (dat is de grootste flauwe kul die er is, het is juist wél gezond), enzovoort. Let op, het gaat hier over een kleine minderheid, want blijkbaar waren bij de start 97% van de maaltijden vegetarisch op donderdag. Ook ouders van kinderen die geen warme maaltijd nuttigen, worden opgeroepen om vegetarisch beleg op de boterhammen te leggen. (meer info op gent.be)

Dus, naar aanleiding van dit inmiddels wereldberoemde initiatief, nog even een opfrissing van mijn vorige blogpost hierover (nochmaals de link). Lees hem nog even na, probeer het enkele weken uit en beslis dan zelf of je doorgaat of niet. O ja, en kom a.u.b. niet af met argumenten à la “Als ik geen vlees eet, heb ik niet gegeten“. Open liever je ogen voor de alternatieven, want die zijn er ruimschoots!

Eén ding is zeker: Andreas en zijn papa doen mee! Donderdag is Veggiedag!

Tijd voor een nieuwe uitdaging, de oorspronkelijke bedoeling was 10.000km! Let’s see this year. Met mijn onlangs aangeschafte bus-abonnement om naar het werk te gaan, moet dat misschien wel lukken. We zullen zien midden september 2010.

Minstens 1 keer in de week probeer ik de vegetariër uit te hangen voor mijn middagmaal. Op het werk is dat niet echt een probleem, want dagelijks is er een vegetarische schotel te verkrijgen (niet altijd met evenveel variatie). Waarom ik dat doe is heel simpel. Niet uit gezondheids- of dieet overwegingen, maar puur om ecologische overwegingen. Vlees produceren (beesten dus) kost gigantisch veel meer aan de natuur dan vegetarisch voedsel. Dat is logisch: die beesten moeten eten (hun eten moet ook geproduceerd worden terwijl we het eigenlijk direct zelf kunnen opeten), geslacht worden, verwerkt en getransporteerd worden en (niet te onderschatten) produceren zelf een gas dat hééééél schadelijk is voor het milieu: methaan (23 keer schadelijker dan CO2) en andere niet fris-ruikende restproducten (lees: stront) die een “eerder negatief” effect hebben op onze leefwereld (stikstofhemioxide is bijna 300 keer schadelijker dan CO2). Last but not least, schrik niet: de veeteelt (met alles er op en er aan) neemt 78% van de wereld-landbouwoppervlakte in beslag en is goed voor 18% van de CO2 uitstoot! Dit kan beter…

Dus, waarom niet even met zijn allen een dagje in de week vegetarisch leven, we zouden de vleesproductie met 14% kunnen verminderen en tegelijk onze gezondheid positief beïnvloeden. Do it!

Zie ook: http://www.wervel.be en http://www.vegetarisme.be en http://www.mo.be

Come on guys, it’s just sixty minutes. Do something back for the earth for once.

http://www.earthhour.org