Dit zijn de allerlaatste foto’s van ons huis zoals het was. Vanaf nu kunnen er enkel “tijdens” en “na” foto’s komen, want de gevel is zo goed als weg.
We kregen hulp van schoonpa en -broer en ik moet zeggen, met enkelen mannen meer schiet het goed op. Voor de mensen die geen gedacht hebben hoeveel stenen we de laatste dagen hebben versleurd: 3 containers van 10 m³. De handtekening van opa werd vakkundig verwijderd en opgeborgen, waarschijnlijk krijgt die wel ergens een nieuwe bestemming eens ons huis af is.
Remorque
Het moest er van komen, nu onze Vitara (met bol) weer in verkeer werd gesteld (L106Z), had ik allang het idee om een aanhangwagen te kopen. Een simpele met enkele as, 200 op 125 cm. Handig en niet te duur. En zie, ik heb hem pas enkele dagen en het kwam al van pas om een stelling te vervoeren. Dat ding zal me nog grote diensten bewijzen eens we beginnen aan de binnenhuisinrichting. Nu alleen nog wat achteruit leren rijden. 
Vanonderen !!!
Zo zou opa de vallende bomen zeker hebben aangekondigd. En je kon inderdaad maar beter maken dat je er vanonderen was. De zeven hoge (zeker 15 meter) sparren zijn weg. Het uitzicht van de straat is wel wat veranderd en ik was er wat bang voor, maar tot nu toe heb ik enkel positieve reacties gekregen van de buren. Bij deze, wie hout nodig heeft, er liggen enkele blokjes (!) in onze voortuin. Gratis, maar je moet het zelf komen halen, zagen en klieven.
Maar! Er is een grote maar, waar ik als groene jongen mee gewrongen zit. De capsules zijn van aluminium (blijkbaar om de goede smaak van de koffie te garanderen) en worden bij het gewone afval gegooid. Dat is niet bepaald milieuvriendelijk te noemen. En George Clooney mag nog zo mooi lachen, de afvalberg die dergelijke machines creëert, is enorm. Gelukkig hebben ze dat bij Nestlé ook igezien en zijn ze bezig daaraan iets te doen. In Spanje (maar blijkbaar ook al in Frankrijk, Zwitserland, Duitsland en Portugal) zijn ze gestart met een 
Iedereen heeft er wel al over gehoord. 
Na 6.5 jaar was het nodig. Mijn oude GSM begon van zijn pluimen te laten, toets-probleempjes, SIM-probleempjes, Batterij-probleempjes. En natuurlijk ook, het ontbreken van een fototoestel, Wi-fi, allerlei leuke snufjes, zette mij ertoe aan om eens wat nieuws te kopen. Het werd deze: 
We hebben met zijn allen dag 3 van de Gentse Feesten overgeslagen om naar Plopsaland te gaan in De Panne. Ik moet toegeven, echt staan springen om te gaan deed ik niet, want pretparken zijn niet echt mijn ding, maar eens ik er was leek het allemaal nogal mee te vallen. Ik heb me gans de dag zelfs goed geamuseerd. Gans de bende was mee (oma, opa, Ellen, Kris en Amber, Vince, tante Griet en Mona, en wij. Nonkel David was met de twee kleinsten thuis gebleven.