Deze keer was Sinterklaas op een feestje van mama haar werk. Hij zag er een beetje anders uit dan de vorige keer maar hij was wel even vriendelijk. Ik heb een cadeautje gekregen, een werkbankje met een hamer en een zaag en schoevendraaiers en een tang en een echte bankvijs. De boutjes en moertjes kan ik nog niet zo goed indraaien, maar de nagels en de hamer hebben geen geheimen meer voor mij.

Nadat ik van de Sint zijn schoot kroop ben ik rap gaan spelen in het ballenbad met Lore. Dat is het dochtertje van een collega van mama. Lore is lief. Het ballenbad was leuk. De andere kindjes kropen op een gladde schuine kant om zo bij de glijbaan te komen, dus dat heb ik ook geprobeerd. De glijbaan was leuk. Toen we bijna weggingen was ik heel moe. Ik moest wel wakker blijven in de auto, want thuis moesten we nog eten. Als we bijna thuis waren kon ik mijn ogen bijna niet openhouden. Mama hield me wakker. Gelukkig want het eten was heel lekker. Daarna heb ik uren lang geslapen en gedroomd van de Sint en mijn werkbankje.

‘s Avonds
Mama en papa zeiden dat ik mijn schoen moest klaarzetten. Ik vond dat heel raar. En een koekje klaarleggen voor het paard van Sinterklaas. Als ik braaf genoeg geweest was ging hij misschien ‘s nachts langskomen om cadeautjes te brengen. Ik was benieuwd, misschien was ik te stout geweest.

Deze morgen
Toen ik opstond was ik heel goed gezind. Ik had vannacht gedroomd van Sinterklaas die cadeautjes kwam brengen. Ik denk zelfs dat ik hem heb gehoord in de living vannacht. Mama en papa zeiden dat ik maar eens moest gaan kijken, wie weet… Gans de living stond vol met nieuw speelgoed: een grooooote puzzel van Bumba, een boerderij van LEGO met héél véél dieren en een boer en en boerin met een riek en een autootje, en wat was dat daar: een kleine lessenaar om op te tekenen en te kleuren volgestrooid met snoepjes en mandarijntjes, en ook mijn werkbankje stond uitgestald. Ik begon direct te spelen. Sinterklaas is lief. En ik ben een brave jongen, want hij heeft veel cadeautjes gebracht.

Vandaag was Sinterklaas in het land, dus trokken we naar het dierenpark van Lochristi voor het jaarlijkse Sinterklaas-feestje van de crèche. Wie zoet is krijgt lekkers, dus dat betekent dat we een brave zoon hebben Andreas was in zijn element, tussen al zijn kameraden van alle dagen. Toch vond hij die man met zijn lange witte baard en zijn rode hoed en die andere met zijn zwart gezicht maar een raar koppel. Ze werden maar betrouwbaar toen hij een cadeautje en wat snoepjes kreeg. Eens van hun schoot weg, werd hij plots weer de man.

Aynur, de favoriete verzorgster van Andreas, was er ook, een ideale gelegenheid om ze eens samen op de gevoelige plaat vast te leggen.

Gisteren was het Andreas zijn verjaardag. Twee jaar! Het lieve baasje wist niet wat er van hem verwacht werd toen hij twee kaarsjes voor zijn neus geschoven kreeg. Hij vond het zelfs jammer dat mama ze uitblies. Een drukke, maar leuke dag.

Update: foto’s toegevoegd

fdfd frdf frd dfr dr hg ghhg hyg t tty debscres cre ser e”z xz”‘ hju ,y y yy huygu ggàç{}{{th nbfrttrtttttttttttttttttttttttttr( (t§f

Updated: de sukkelaar heeft windpokken, maar dat belet er hem niet van wat op mijn toetsenbord te zitten tokkelen. Gelukkig valt alles nog mee, wat plekjes, wat jeuk. We zien wel, hij moet er toch door.