39 Steps?
Over de naam van deze blog, 39 Steps, valt er te discuteren. Aangezien we nu verhuisd zijn, is 39 niet meer het aantal treden dat we moeten doen tot aan ons appartement. Voorlopig behoud ik de naam, we zien wel nog.

En ook voor ons was het spannend, want nu zijn we dus officieel verhuisd. De verhuisfirma heeft goed werk geleverd, evident was het niet om alles van de tweede en derde verdieping te halen in hartje Gent. Maar alles is ter plaatse geraakt zonder ook maar één schrammetje. Heel professioneel. Om 6 uur stonden we met velen klaar om te helpen in Gent, een vlotte 5 uur later stond alles op zijn plaats in Mariakerke.

Toen we ‘s avonds de kindjes gingen halen was het weer wat spannend. Wat zouden ze denken? Wat zouden ze zeggen? Toen we “in ons nieuwe huisje” aankwamen, zijn ze even overal rond gaan kijken, hebben ze alles eens gekeurd en 5 minuten later waren ze er “thuis”. Het aanpassingsvermogen van een kind is onvoorstelbaar. ‘s Avonds toen ik Andreas toestak in zijn bedje riep hij blij “Ik ben verhuisd, ik ben verhuisd!”, zijn oogjes fonkelden. En Anna, die was ook in de wolken. Eindelijk heeft ze een eigen (roze) kamer, met een “groot bed” en Hello Kitty dekbed…

‘t Gaat daar goed zijn in Mariakerke, ik weet het zeker…

AB: “Hallo, met Aclo Biofuel, goede morgen”

ik: “Goeie morgen, ik bel voor een inlichting. Jullie maken ethanol aan. Kan ik die als particulier bij jullie kopen?”

AB: “Ja, wij maken biobrandstof aan. Neen, als particulier kan U niet bij ons terecht”.

ik: “Aha, ik kan dus geen hoeveelheid E85 aankopen om te gebruiken in mijn wagen?”

AB: “Neen, er is een pomp in Brussel, wij hebben geen pomp”

ik: “Dank U wel voor de info.”

Die pomp in Brussel was vroeger al eens een dood spoor, ik zal daar maar nog eens proberen. Pro forma, want gaan tanken in Brussel is niet bepaald milieu-vriendelijk te noemen.

Wordt vervolgd…

Remorque
Het moest er van komen, nu onze Vitara (met bol) weer in verkeer werd gesteld (L106Z), had ik allang het idee om een aanhangwagen te kopen. Een simpele met enkele as, 200 op 125 cm. Handig en niet te duur. En zie, ik heb hem pas enkele dagen en het kwam al van pas om een stelling te vervoeren. Dat ding zal me nog grote diensten bewijzen eens we beginnen aan de binnenhuisinrichting. Nu alleen nog wat achteruit leren rijden.

Vanonderen !!!
Zo zou opa de vallende bomen zeker hebben aangekondigd. En je kon inderdaad maar beter maken dat je er vanonderen was. De zeven hoge (zeker 15 meter) sparren zijn weg. Het uitzicht van de straat is wel wat veranderd en ik was er wat bang voor, maar tot nu toe heb ik enkel positieve reacties gekregen van de buren. Bij deze, wie hout nodig heeft, er liggen enkele blokjes (!) in onze voortuin. Gratis, maar je moet het zelf komen halen, zagen en klieven.

Maar! Er is een grote maar, waar ik als groene jongen mee gewrongen zit. De capsules zijn van aluminium (blijkbaar om de goede smaak van de koffie te garanderen) en worden bij het gewone afval gegooid. Dat is niet bepaald milieuvriendelijk te noemen. En George Clooney mag nog zo mooi lachen, de afvalberg die dergelijke machines creëert, is enorm. Gelukkig hebben ze dat bij Nestlé ook igezien en zijn ze bezig daaraan iets te doen. In Spanje (maar blijkbaar ook al in Frankrijk, Zwitserland, Duitsland en Portugal) zijn ze gestart met een Recycling Programme. Meer info via: Ecolaboration. Meer van dat zou ik zeggen. Ze hebben een doel voor ogen om 75% van de capsules te recycleren tegen 2013.

Natuurlijk (!!!) zijn ze in België nog niet bezig. Het ziet er naar uit dat ik naar Lille zal moeten verhuizen. Niet alleen kan ik daar wél met E85 ethanol rijden terwijl de heren politici zich in België met zichzelf zitten bezig te houden, maar ook daar kan ik nu dus ook de aluminium capsules van mijn Nespresso-machine binnenbrengen in de plaatselijke Nespresso-shop. Ik ga alvast een extra bakje plaatsen in mijn persoonlijk containerparkje thuis om de capsules in te gooien, zodat ik ze kan gaan afgeven in Rijsel!

ACT THE F*CK NOW !!!

Pépé FlashGordon
Voor diegenen die het nog niet zouden weten. De auteur van deze blog is “peetse” geworden van een schattig klein meisje in het Waalse landsdeel. Judy-Ann heet ze, en ze is de dochter van een pennevriend (jawel, ik ben ook jong geweest) van in het 6de studiejaar (!!!). We hebben nog af en toe contact, zij het met iets modernere technieken tegenwoordig, maar de verrassing was groot toen hij me vroeg om peter te worden. Ik kon natuurlijk niet weigeren en ben nu dus fiere parrain. Hierbij een fotootje van deze half Filipijnse, half Belgische jongedame. Ze is lief, ik zeg het jullie

Ons huis
At last! Ze zijn met een datum over de brug gekomen dat ze gaan beginnen aan de ruwbouw-verbouwings-dinges. Ik bedoel dus: plateau gieten voor de eerste verdieping op te ploffen, enkele muurtjes metsen en gaten opvullen en de gevel. Half januari, op zich ook al een rekbaar begrip, maar je kent ze, die aannemers en bouwvakkers. Dit heeft natuurlijk serieuze consequenties van de groot-orde dat ik hier eigenlijk geen blog-post zou moeten zitten schrijven, maar keihard gevels en daken aan het afbreken zijn. De containers zijn al besteld, wie zin heeft om tijdens het kerstverlof wat frustraties te komen afreageren op mijn muren is welkom

Winterpret
Ik kan het niet helpen, maar weer zoals de laatste dagen is gewoonweg het BESTE wat er is. Ik wist al langer dat ik geen zomermens was, maar dit is gewoonweg mijn lang leven. Als ik sneeuw zie, komt ook onmiddellijk het kind in mij naar boven en nu dat ik zelf kinderen heb, is het dus geen probleem meer om dat openbaar te laten zien. Dat betekent dus sleetje rijden en sneeuwmannen maken. Nu pas begrijp ik wat mijn vader afgezien heeft toen hij mij uren door de sneeuw moest slepen op mijn slee terwijl ik zat te schreeuwen om sneller te gaan. Maar kom, ‘t is goed voor de conditie

Zoals je ziet, niet bepaald de eenvoudigste situatie ter wereld, maar ook niet de moeilijkste. Allerhande toestellen: draaibank, slijpstenen (2), polierder, zaagmachine, transfo’s (voor de 50V stopcontacten) en allerhande klein materieel dat stroom nodig heeft dmv. stopcontacten. In de loop der jaren zijn er enkele aftakkingetjes gebeurd, waarmee de nieuwe situatie komaf zal moeten maken. Nice and clean it shall be. Nieuwe bedrading, gescheiden licht- en stopcontactpunten en vooral, een beveiligd en afgeschermd 380V circuit voor de zaagmachine en waterpomp, beiden industrial strength 380V materieel

Alles wordt, in de mate van het mogelijke natuurlijk, hergebruikt. Een elektrische boîte gaat niet kapot, een plastiekbuis evenmin. Bedrading verslijt wel. Jarenlange aanpassing en genialiteit van mijn opa hebben de huidige situatie jammer genoeg onbruikbaar en onveilig gemaakt, dus zal de hele installatie een venieuwingskuur ondergaan. Met respect voor het verleden natuurlijk!

Alle gekheid op een stokje. Het idee was natuurlijk niet nieuw en als ecologisch bewuste mens hou ik mijn ogen en oren open voor alles wat met verlaagde eco-footprint te maken heeft, maar blijkbaar is niet iedereen even begaan met het milieu en de gezondheid van zijn kindjes. Nu het stadsbestuur en ook de scholen van de Stad Gent (waarbij Andreas’ school hoort) effectief begonnen zijn met het schrappen van vlees op donderdag, begint hier en daar protest te weerklinken zoals: “We kunnen niet kiezen” (wel waar, niets is verplicht, ook op school niet), “Het is ongezond om geen vlees te eten” (dat is de grootste flauwe kul die er is, het is juist wél gezond), enzovoort. Let op, het gaat hier over een kleine minderheid, want blijkbaar waren bij de start 97% van de maaltijden vegetarisch op donderdag. Ook ouders van kinderen die geen warme maaltijd nuttigen, worden opgeroepen om vegetarisch beleg op de boterhammen te leggen. (meer info op gent.be)

Dus, naar aanleiding van dit inmiddels wereldberoemde initiatief, nog even een opfrissing van mijn vorige blogpost hierover (nochmaals de link). Lees hem nog even na, probeer het enkele weken uit en beslis dan zelf of je doorgaat of niet. O ja, en kom a.u.b. niet af met argumenten à la “Als ik geen vlees eet, heb ik niet gegeten“. Open liever je ogen voor de alternatieven, want die zijn er ruimschoots!

Eén ding is zeker: Andreas en zijn papa doen mee! Donderdag is Veggiedag!