Het appartement in de Bennesteeg, waar we 11 jaar woonden, zag het allemaal stilletjes gebeuren. De vloeren die jarenlang zware kasten hadden moeten dragen, konden weer vrij ademen. De ruimtes waren groot en leeg. Het hele hebben en houden van de bewoners (that’s us) werd vakkundig in een vrachtwagen geladen, naar een verre en stille plaats… En dan, stilte… leegte… Bennesteeg 1D was even alleen. Even nog was er een kort, blij weerzien, toen ‘s middags plots de deur openging om een vergeten object op te halen. En dan begon de wachttijd op de nieuwe bewoners. Zouden het ook mensen met kindjes zijn, die altijd leven in de brouwerij brachten? Spannend was het wel, voor het eeuwenoude huis.

En ook voor ons was het spannend, want nu zijn we dus officieel verhuisd. De verhuisfirma heeft goed werk geleverd, evident was het niet om alles van de tweede en derde verdieping te halen in hartje Gent. Maar alles is ter plaatse geraakt zonder ook maar één schrammetje. Heel professioneel. Om 6 uur stonden we met velen klaar om te helpen in Gent, een vlotte 5 uur later stond alles op zijn plaats in Mariakerke.

Toen we ‘s avonds de kindjes gingen halen was het weer wat spannend. Wat zouden ze denken? Wat zouden ze zeggen? Toen we “in ons nieuwe huisje” aankwamen, zijn ze even overal rond gaan kijken, hebben ze alles eens gekeurd en 5 minuten later waren ze er “thuis”. Het aanpassingsvermogen van een kind is onvoorstelbaar. ‘s Avonds toen ik Andreas toestak in zijn bedje riep hij blij “Ik ben verhuisd, ik ben verhuisd!”, zijn oogjes fonkelden. En Anna, die was ook in de wolken. Eindelijk heeft ze een eigen (roze) kamer, met een “groot bed” en Hello Kitty dekbed…

‘t Gaat daar goed zijn in Mariakerke, ik weet het zeker…

Een update van ons huis! Daarnet ben ik even op prospectie geweest in de kelder, ter voorbereiding van “The Big Rewire”. De elektriciteit moet volledig vervangen worden, dus is er enig teken- en planwerk nodig om alles in goede banen te leiden. Te beginnen bij de bestaande situatie. De ondergrondse garage is de “ergste” dus laten we daar maar beginnen met optekenen. Ziehier de schets, dit is de elektrische situatie van 1/4de van de kelder, tevens de thuisbasis van “The Toolroom” en “The Darkroom” (jaja, de fotografische).

Zoals je ziet, niet bepaald de eenvoudigste situatie ter wereld, maar ook niet de moeilijkste. Allerhande toestellen: draaibank, slijpstenen (2), polierder, zaagmachine, transfo’s (voor de 50V stopcontacten) en allerhande klein materieel dat stroom nodig heeft dmv. stopcontacten. In de loop der jaren zijn er enkele aftakkingetjes gebeurd, waarmee de nieuwe situatie komaf zal moeten maken. Nice and clean it shall be. Nieuwe bedrading, gescheiden licht- en stopcontactpunten en vooral, een beveiligd en afgeschermd 380V circuit voor de zaagmachine en waterpomp, beiden industrial strength 380V materieel

Alles wordt, in de mate van het mogelijke natuurlijk, hergebruikt. Een elektrische boîte gaat niet kapot, een plastiekbuis evenmin. Bedrading verslijt wel. Jarenlange aanpassing en genialiteit van mijn opa hebben de huidige situatie jammer genoeg onbruikbaar en onveilig gemaakt, dus zal de hele installatie een venieuwingskuur ondergaan. Met respect voor het verleden natuurlijk!

Grote werken vergen redelijk wat voorbereiding, zoals ik al heb mogen ondervinden bij “ons toekomstig huizeke”. De ontmanteling binnenshuis vordert vrij goed, maar ook buiten is er een en ander te doen.

Terwijl het nu nog een beetje zomer is, dus ideaal om de tuin een onder handen te pakken. Lees: op te kuisen. Deze (de tuin dus) was (na ongeveer een jaar zonder onderhoud) in redelijk slechte staat. Veel struiken en bomen zijn ook al vrij oud, waardoor ze onhandelbaar geworden zijn. De opkuis veranderde dus al snel in een serieuze grote kuis. Er zal, op enkele uit nostalgische redenen behouden struiken en boompjes na, niet veel meer overblijven. Na “37 jaar tuin” wordt het tijd eens opnieuw te beginnen…

Stand van zaken

• De vijver is half leeg en de vissen zijn grotendeels verhuisd naar mijn ouders. Alle struiken rond de vijver zijn weg, m.u.v. twee grote ceders (te verwijderen). De vijver zal dichtgegooid worden met zeezand om dienst te doen als zandbak.
• De voorkant is struikvrij, met uitzondering van twee (nog te verwijderen) struikjes die in deze tijd van het jaar nog te mooi zijn.
• Het “GROTE BOS” (vooraan) zal in de loop van november/december verdwijnen. Daar willen we graag een heuveltje leggen om wat struiken op te plaatsen zodat onze tuin wat afgesloten wordt. Tuinarchitecten, ideeën zijn welkom.
• De achterkant is vrijgemaakt, m.u.v. een (gigantisch grote) Rhododendron (nog te verwijderen) en een sparreboom (waar ik me alleen geen man aan zie)
• Dan zijn er nog de twee zijkanten waar er 35 jaar oude ceders staan (ik schat een 80 tal) die in zo slechte staat zijn dat snoeien niet meer helpt. Deze moeten dus weg. Als er iemand ideeën heeft over hoe ik dat efficient kan aanpakken, laat maar komen. Op termijn willen we dit vervangen door een afsluiting met klimop.

Een snelle update, gewoon om te zeggen dat ons plan voor de verbouwing goedgekeurd is. This calls for champagne! WOEHOE!

Intussen is de ontmanteling reeds ver gevorderd. Slaapkamers, badkamer zijn gedaan, keuken is zo goed als gedaan, bureau, vestaire zijn gedaan, living is in status busy. Resten nog: plafond living, alle sanitair en verwarming, electriciteit. En dan kunnen de GROTE werken starten: muren uitbreken en dak wegnemen

Enkele foto’s om de sfeer weer te geven. Het is soms met serieus gemengde gevoelens dat ik er aan bezig ben, zeker bepaalde stukken, waar de herinneringen het grootst zijn. Soms heb ik het gevoel dat ik het levenswerk van mijn opa aan het verprutsen ben, maar aan de andere kant kan ik me troosten met het idee dat het allemaal mooi en nieuw zal zijn, ter ere van hem.

Update 2009-05-25: Ondertussen is het plafond in de living ook weg.

Het is tijd voor een update van ons huis. Het plan is reeds geruime tijd ingediend bij Stedenbouw Gent, we wachten dus op antwoord. Normaal gezien moeten we dit voor eind mei hebben. De aannemer voor het houtskelet voor de bovenverdieping ligt zo goed als vast, aangezien de meesten ofwel niet van hen laten horen, ofwel de uitdaging (zo groot is ze eigenlijk niet) niet aandurven (of willen, omdat ze van de grond af willen bouwen).

Ondertussen ben ik bezig met ontmanteling van (lees: afbreken en recycleren waar mogelijk): ingemaakte kasten, kroonlijsten, allerlei dingen die aan de muur gevezen zijn (en wie opa kende, weet dat dat veel dingen zijn), badkamermeubels, boekenkasten, tapis-plein, enz… De twee kamers achteraan zijn nu naakt, badkamer is in status “Busy”. Resten nog: keuken, living en alle sanitair, deuren, prises, plafonds, … wat nog de nodige tijd zal in beslag nemen. En niet te vergeten, afbreken van het dak en de muren die moeten verplaatst worden/verdwijnen (dat zijn er echt niet veel). Daarna is het wachten op de aannemer voor de gewelven tussen verdiep 0 en 1. Eens die er zijn kunnen de houtskeletbouwers beginnen. Maar ik ga te snel, first things first.

Houtskelet
Inderdaad, dat ik een groene jongen was, wisten jullie al. Dit is daar dus ook onderdeel van: duurzaam, beter te isoleren achteraf, etc… De elektriciteit en het water zou ik zelf (lees: met wat hulp) doen, dus een houten skelet en “holle” wanden komen goed van pas om allelei nutsvoorzieningen in weg te proppen. Het huis is nu ook voorzien van een vrij centraal geplaatste ingemaakte kast die in de toekomst zal dienen als utility koker, ideaal om leidingen van kelder tot naar het verdiep te leggen, schacht voor vuile was, kast voor een ketel voor de warmwaterzonnepanelen (indien haalbaar), enz… Waarschijnlijk nooit zo bedacht, maar ze bewijst 38 jaar later goed haar nut, die kast

Over de tijdsplanning kan ik nog niet zo veel zeggen, veel hangt af van de goedkeuring van Gent + de planning van de aannemers.

De meesten onder jullie weten het al. We hebben een huis, van mijn grootouders. Daarin zijn de “werken” dit weekend langzaamaan gestart. Het leeghalen en sorteren van overblijvende voorwerpen is begonnen. De “donkere kamer” (inclusief ontwikkelbaden, die ook blijven staan) in de kelder, zal als nieuwe (voorlopige) opslagruimte dienen voor alle overblijvend gerief. Het gelijvloers moet immers volledig leeg gemaakt worden, aangezien er bij latere werken even geen dak meer zal zijn. Gezien de hoeveelheid nog aanwezige hardware, zullen we er later een klein computermuseum kunnen in onderbrengen

Het was al een tijdje aan de gang, maar nu is het ook officiëel: we hebben een huis, een huis dat ik al lang ken, een huis waar ik altijd al wilde wonen, een huis waar ik half en half opgegroeid ben. Juist, het huis van mijn grootouders.

Er is nog “het een en ander te doen”, namelijk een verdiepje bijzetten, wat gevels herzetten, wat elektriciteit herleggen, nieuwe afvoer, nieuw dak, etc… Kortom, misschien wel een meerjarenplan Nu we officiëel eigenaar zijn, kunnen we echt beginnen! De eerste ontwerpen van de architect zijn al binnen.

Je kent mij, ik zou ik niet zijn als ik niet een paar principes zou hanteren ivm. de ecologische voetafdruk en milieu-impact, zowel tijdens de werken als voor het afgewerkte product (eigenlijk niets meer dan common sense):

• Het zou zo passief mogelijk moeten zijn. Dit gaan we proberen realiseren door de buitengevel (niet de binnenmuur) af te breken en nieuwe isolatie te plaatsen. Alsook hoogrendementsglas, redelijk veel ramen aan de zuid-kant (eventueel met verduistering voor zonnige dagen), kortom, het huis moet luchtdicht zijn (op de verversing “C+” na natuurlijk).
• Zonnepanelen op het dak. Photovoltaïsch, zodat we onze elektriciteit zelf kunnen maken. In combinatie met LED-verlichting slagen we er misschien in om minder te verbruiken dan we produceren.
• Een echt waterrecuperatie systeem zou ons misschien te ver leiden, maar met de hoeveelheden regen in België komen we wel toe met een vernieuwde afvoer met bijhorende regenput, zodat we WC, wasmachine en dergelijke kunnen aansluiten op het regenwater, wie weet ook de douche, maar daarvoor zal ik Sophie moeten overtuigen
• Afbraak: het ontmantelen van de woning ga ik zoveel mogelijk zelf doen, zodat eventuele materialen kunnen gerecupereerd worden voor de verbouwing. Bijvoorbeeld: dakspanten voor het nieuwe dak of voor een of andere valse binnenmuur. (Natuurlijk ook steengruis, oa. om die vervloekte chauffage-putten op te vullen, hehe).
• Voor de verf in het nieuwe huis overweeg ik leemverf of een andere natuurverf, ik moet nog info inwinnen.

Voor de lezers die het huis kennen: beneden verandert er zo goed als niets, op het verwijderen van een (1) muur na om de living te vergroten. Er wordt een verdieping opgeplaatst en de slaapkamers en badkamer verhuizen naar boven.

ALLE ideeën zijn welkom…

Update: Nog een belangrijk gegeven vergeten vermelden: het huis ligt in Mariakerke.