Dit was het notaboekje van Ernest Hemmingway, Vincent Van Gogh, Pablo Picasso… “Le vrai moleskine n’est plus“, maar deze nieuwe versie is toch nog even geliefd bij de geeks. En nu heb ik er ook één, eindelijk! Een simpele, met zachte kaft, adapts to every movement, gelijnd papier, klein formaat, fits every pocket. Ideaal om snel nota te nemen in the field.
Site: www.moleskine.com
This is pure nostalgia. My first computer was an Atari ST 520, indeed the number referred to the number of bytes of internal memory. Back in 1986 or 1987 it must have been. Years and years our family swore by the power of the ST and if I look at it now, it still has something. We had one 520, two 1024′s and a MEGA ST. Mind you, the ST was no gaming console like the famous Atari 2600, no sir, it was a full blown desktop with an OS that rocked. So simple and good, it basically remained unchanged since the 80-ies.
My mother was the last one to keep using the Atari, up in her “writing hole” on the attic. And this is precisely the reason why I’m writing this article today. SHE STILL HAD A DISK WITH A TEXT SHE WANTED TO KEEP. (Yes, the only copy was on floppy!). I had no high hopes…
Geek as I am, I decided to try the old Atari first, the last one, a Mega ST. After having to hit the HDD a little it still booted. Quite surprising, as it is on the attic where temp fluctuates between 10°C in winter and 40+°C in summer times. All well, the disk even proved readable, but I had one problem. The ST has no USB, no Ethernet, no means of getting a file off it but a floppy (readable on both Atari and PC). But we had no other machine in the house with a working floppy drive! Bugger.
This meant using some kind of emulator. I had used Steem before and was quite surprised by the power of it. A complete Atari inside a window! Cool. But, again the geek in me told me to try it the hard way. So I installed Steem on my Ubuntu Linux (see below). Works like a charm, Now I’m really back in 1987!
But still one problem remained: read the floppy. Luckily my Ubuntu still has a floppy drive, so after some Googling I came up with a simple command to create an image of the floppy, usable in the emulator.
dd if=/dev/fd0 of=image.st
My grandfather, an all-time and true believer of the Atari, would have been very proud of me, seeing how I revived his first computer. Atari ST for ever!
Het is 24 maart, Ada Lovelace Day (op sommige blogs tenminste).
Dit vergt een klein woordjeuitleg (in het Engels): Ada Lovelace Day is an international day of blogging to draw attention to women excelling in technology. Women’s contributions often go unacknowledged, their innovations seldom mentioned, their faces rarely recognised. We want you to tell the world about these unsung heroines. Whatever she does, whether she is a sysadmin or a tech entrepreneur, a programmer or a designer, developing software or hardware, a tech journalist or a tech consultant, we want to celebrate her achievements. (bron: zie onderaan).
Dit is dus een verhaaltje over een vrouw die uitblinkt in een of andere technologie-tak. Wie kan ik daarvoor beter nemen dan mijn vrouw 
Vrouwen in de informatica, meer bepaald als programmeur, het blijft een raar fenomeen. Ze hebben dan misschien wel een groter analytisch vermogen, echte freaks zullen het nooit worden. Geef toe, echte nerdcore komt alleen bij mannen voor, zelden zie je vrouwelijke hackers, al wat naar technologie ruikt laat hen eerder koud, op die enkele uitzonderingen na zal je zelfs zelden een Miss Programmeur vinden. Dames, dit is absoluut geen negatieve kritiek, eerder een waarneming van mijn inmiddels middellange tijd in het vak. Ook de taal waarin ze programmeren, blijft voor vrouwen dikwijls onbelangrijk, iets wat men als man toch als een van de belangrijkste parameters beschouwt: geef toe, wie wil .NET programmeren zolang Java en COBOL bestaan?
Een van die grote uitzonderingen is mijn vrouw Sophie, top-programmeur
Enkele feiten over Ada Lovelace: Eigenlijk Ada Byron, de dochter van dichter Lord Byron (tweede naam: Gordon). Ze vertaalde ooit een tekst over Charles Babbage‘s (die ze trouwens goed kende) analytical engine, een van de de eerste computers zeg maar, en voegde daarbij enkele nota’s toe (die uiteindelijk langer bleken te zijn dan de tekst zelf). In sectie G van die nota’s zit een stukje code dat kan aanzien worden als het eerste computerprogramma. Later noemde men een programmeertaal naar haar: Ada.
Bron: http://steampunkworkshop.com/ada-lovelace-day…
Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/Ada_lovelace
Weet wanneer je teveel een Java (RAD) hebt geprogrammeerd… Als je dit in COBOL code begint te zetten:
IF GP13-RETURN-GRP = SPACES
* //TODO: update logic here
END-IF
**//TODO: SLISTs
Voor de niet-ITers: gelieve deze post volledig te negeren
BIG NEWS! A new coffee machine at work. As we are in IT we have already tested it fully, trying various combinations to find out our favourite blend. Mine is Espresso (Strength +1, a little milk) or for the real guru’s, a number 162. The next big thing to find out is the number of combinations we can get out of this box, given the various kinds of coffee, strength settings, sugar and milk (each tweakable), chocolate additives, etc…
(Sorry, for an IT departement this is a BIG thing)
Neen neen, deze blogpost gaat niet over Douglas Adams’ boek, wel over het einde van de wereld. Als dit mijn laatste post blijkt te zijn, zullen jullie waarschijnlijk ook geen kans hebben om hem nog te lezen. Morgen is het er immers mee gedaan. KABOEM. Armageddon. Nee, even serieus nu…
Morgen 10 september 2008 gaat men, na 15 jaar ontwikkeling, eindelijk de Large Hadron Collider (LHC) in gang steken. Critici en tegenstanders hebben al een hele reeks doom-scenario’s bedacht, waaronder het einde van de wereld, een gate naar een andere tijd (zoals in Stargate SG-1), een zwart gat die ons zal opslorpen, enzovoort… CERN zelf is natuurlijk zeker dat er niets spectaculairs zal gebeuren, toch niet op grote schaal. Op hun site wordt alles op een wetenschappelijke manier ontkracht. Ze willen morgen enkel even de 8 miljard kostende, ijskoude (-271 °C) deeltjesversneller, met een omtrek van 27 kilometer, die zich meters onder de grond uitstrekt over het Zwitserse en Franse grondgebied, in gang steken om enkele protons tegen elkaar te kwakken met ongeziene snelheid. Zo hoopt men oa. een ontbrekend element waar te nemen, the “God particle” (Higgs boson) en wat missende links in de fysica in te vullen. Het einde van de wereld is dus nog niet nabij, misschien wel het einde zoals wij die kennen…
Trouwens, nog wat leuke weetjes. De plannen van de LHC staan online (gratis), dus als je er zelf eentje wil bouwen, kan dat. En ook nog: morgen is alles live te volgen. En mocht je soms denken dat er enkel computer-nerds bestaan, WRONG, er zijn ook Fysica-nerds!
Aanbevolen lectuur: Dan Brown – Angels and Demons
Short story: Arthur C. Clarke – The 9 Billion Names
Geek stripje: LHC (via XKCD)
Ow yeah! Eindelijk nog eens een blogpost met een aanzienlijk geek-gehalte! Mijn maat heeft een nieuwe PC gekocht en ik mag zijn oude “recycleren”. Hij heeft er lang over getwijfeld of het een nieuwe zou worden, want de “oude” is nog van behoorlijke bruikbaarheid. Voor Linux dan toch, want na 5 jaar mag je er van uit gaan dat een Windows-bak bijna zeker aan vervanging toe is. Een kastje er bij onder mijn bureau dus, alhoewel, ik heb aan Sophie beloofd een andere (nog oudere) bak weg te doen. Dat wordt dus weer ontmantelen geblazen, bruikbare onderdelen behouden in de befaamde doos met “computerstuff” en de rest zo milieuvriendelijk mogelijk dumpen. Of misschien moet ik wel stilaan beginnen denken aan een Beowulf cluster van oude PC’s.
Maar eerst de nieuwe Linux-box in orde zetten (wat het totaal op twee Linux-boxen zal brengen, hehe). We kiezen er natuurlijk de gemakkellijkste distributie uit: Ubuntu (8.04 Hardy Heron). De setup zelf neemt nog geen uur in beslag en de CD (ISO dwonload) komt samen met gans de nannekesnest: Firefox, OpenOffice en 101 andere tools… Dit belooft een vrij krachtig PC-tje te worden, als je niet bang bent om Linux te gebruiken natuurlijk. Pentium 4, een of andere Gforce4 VGA kaart, 512MB intern gegeugen (waar ik misschien wel nog wat zal bij proppen van wat andere PC’s, maar die eigenlijk meer dan genoeg is voor Linux) en 2 HDD, 80Gig (voor /) en 200Gig (voor /home). Na enig kunst en vliegwerk met de grafische kaart/monitior settings (DAMN! die X-server blijft toch een hekel punt in Linux) dan toch eindelijk een deftig beeld (zo ver mijn oude CRT toelaat). Het beestje vliegt vooruit, over opstart-tijden wil ik het zelfs niet hebben want die gasten van Microsoft zouden massaal ontslag nemen. Qua werk-gemak veel beter en sneller dan mijn Windows XP bak, die qua hardware minstens een generatie verder zou moeten zitten.
De bedoeling van dit alles?
Om stilaan gewoon te worden aan een non-Microsoft operating systeem. Windows Vista sla ik zeker al over, maar misschien stap ik wel definitief af van Mickey-$0ft. De toeters en bellen hebben al lang de overhand over de echte productiviteits-tools en we proberen als IT-er natuurlijk niet de grijze olifant uit te hangen. Mijn vorig OS, TOS van Atari voldeed ik de jaren ’80 en ’90 al volledig aan onze wensen, waarom zouden we nu dan plots afhankelijk moeten zijn van een of andere software-gigant?
Wordt misschien nog vervolgd…
PS: Voor de taal-puristen onder ons. Ik heb wel degelijk moedwillig Linux-boxEN geschreven, een non-standaard meervoud dat zijn weg heeft gevonden naar het IT-jargon (zie Wiktionary)
“When I grow up, I want to be a little boy…” (Joseph Heller)
Dingen verzamelen is iets wat we allemaal wel in meer of mindere mate doen, of we nu kinderen zijn of volwassenen. Sommigen houden er serieuze collectie op na, al dan niet van uitzonderlijke voorwerpen en soms is de collectie op zich iets of wat ongewoon, zoals misschien mijn gommencollectie. Toen ik deze post (getiteld: Erasers, really!) zag, herinnerde ik me mijn eigen gommecollectie. Tiens, er was dus nog iemand die gommen verzamelde, huh?!??
De twee bokalen met samen 107 gommen staan al sinds jaar en dag op mijn kast. De laatste jaren komen er geen meer bij, maar in mijn kindertijd (vooral gedurende de zomermaanden in Schotland) toen ik op bijna elke souvenir-plaats een “speciale gom” mocht kopen, groeide de verzameling zienderogen. Ziehier de collectie van weleer!
De gemiddelde burger vraagt zich nu af: What the f*ck heeft hij nu weer gekocht? Een lichtje voor op je oor te plaatsen dus. Dit lijkt op het eerste zich misschien op een tool voor een tandarts, maar niets is minder waar. Onlangs kocht ik dit dingetje met een welbepaald doel in de adventure winkel in het Waasland Shopping Center. Binnenkort zal ik waarschijnlijk geen nachtlampje meer kunnen gebruiken bij het lezen in bed. Reden: er zal een lief klein babytje in onze kamer liggen. Vandaar dit vrij coole ‘oortje’ voor nachtelijke (of avondlijke) lees-sessies. Gedaan met krampen in de armen van het zaklamp-onder-de-dekens-lezen.
Time is NOT infinite, the end of time (and the world): January 19th, 2038 at exactly 03:14:07 (GMT). This is 30 years from now.
Every IT geek must have heard this at least once in his/her career. They started counting time on a UNIX machine on January 1st, 1970 (being time=0) and have been adding one to the number every second, while storing it in a 32bit data type (time_t). This means that exactly 30 years from now, the time_t data type will run out of binary digits. Overflow will occur (time will “wrap around”), setting itself back by about 136 years, back to 1901.
This is known in the IT-world as “The UNIX Millennium Bug” or Y2K38-problem. Hopefully this will not create such a hype as the previous Y2K (Millennium) bug, but nevertheless, we (all IT-ers) should start thinking about a solution to this problem.