Overlaatst had ik dank zij Cevi de kans om te gaan kijken naar Gent in 3D, een project van de stad om Gent in 3D te modelleren. Dit gebeurt op verschillende manieren en met verschillende technieken, het resultaat is verbluffend. De uiteenzetting van Mario Matthijs en zijn collega’s van de werkgroep was enorm boeiend. Een groepje nerds (in de goede zin van het woord) slagen er hier in om Gent weer te geven zoals je het nog nooit hebt gezien.

Waarom?
De mogelijkheden met een virtuele 3D versie van Gent zijn natuurlijk eindeloos. In eerste instantie hebben ze daar natuurlijk en enorm handig instrument in handen om bij openbare werken een beeld te krijgen van de toekomstige situatie zonder dat ze de werken eerst moeten uitvoeren. Dat vermijdt een deel frustratie als blijkt dat (puur hypothetisch ) twee bussen elkaar niet kunnen kruisen in een pas aangelegde straat (puur hypothetisch: de Steendam). Maar het beperkt zich niet tot openbare werken, ook architecten kunnen hun 3D plannen kwijt in het model zodat men een beeld krijgt van de straat met het nieuwe huis. Dit kan het verlenen van bouwvergunningen aanzienlijk vergemakkelijken. Om maar twee voorbeelden te noemen… Trouwens, de nieuwe sluis aan Portus Ganda ziet er mooi uit als ze afgewerkt is . Awesome, als je het mij vraagt.

Hoe?
Het 3D model komt tot stand door verschillende technieken. Helicoptervluchten boven de stad met instrumenten die à la minute duizenden punten meten door middel van laser-stralen, luchtfoto’s, Google-street-view achtige wagens die rondrijden in de stad, en last but not least, een 3D scanner die (ik heb het spel aan het werk gezien) er voor zorgt dat een plein of een straat wordt “ingescand” met als resultaat een puntenwolk van instelbare graad van detail die de omgeving volledig en in 3D voorstelt. Awesome stuff!

3D C.A.V.E. (Computer Aided Virtual Environment)
Om alles te kunnen visualiseren is een computerscherm natuurlijk alles behalve voldoende. 3D en virtual reality vragen een iets grootsere opstelling. Daarom hebben die gasten een soort driewandig projectiescherm in elkaar geknutseld die ervoor zorgt dat de gebruiker zich werkelijk “in” het model bevindt. De controller, een PlayStation controller, that’s all. De engine achter dat ding (door de nerds, euh sorry, ambtenaren van het project ook wel Gaming engine genoemd) is een heus Wolfenstein 3D achtig stukje software dat werkelijk (en onwerkelijk) alles toelaat. We zagen doomscenario’s als in 2080 het water enkele meters hoger stond, we zagen kippen afgeknald worden door een man met shotgun die net met een bootje had aangelegd aan het Bisdomplein. Maar in eerste instantie is de bedoeling natuurlijk rondlopen in het Gent van de (nabije) toekomst en het (verre) verleden, net zoals in een soort teletijdmachine. Alweer awesome shit, this!

Rapid prototyping
Ruimtelijke ordening, architectuur en dergelijke kunnen vaak niet zonder de goede oude, tastbare maquette. Een werkje waar uren, dagen en weken in kruipen als je het goed wilt doen. Maar daar hebben die gesten van Gent in 3D iets op gevonden: Een 3D printer. Moest mijn opa, die tot de pioniers van de plastiek in België mag gerekend worden, nog in leven zijn, hij zou één van de eersten geweest zijn die als privé-persoon zo een “printer” in zijn bezit zou gehad hebben. Het principe is simpel, een 3D-model van een object, of een huis, of een stadsdeel, of whatever wordt laag per laag “afgedrukt” met polyamide (nylon). Het resultaat is een prototype of een maquette of wat dan ook. It’s magic! Gedaan met knippen en plakken en schuren. Druk gewoon even die maquette af… Super awesome!

Conclusie
We gaan er nog van horen van Gent in 3D. Het bezoeken waard, en blijkbaar doen ze voorstellingen van het geheel op elke eerste maandag van de maand. Er zullen wel nog gelegenheden zijn waarbij ik er eens heen ga. In elk geval volg ik dit op de voet verder op.

Info op Gent.be

Facebook groep

De Gentse nieuwjaarsreceptie was naar goede traditie weer een overdonderend succes. Als trouwe Gentenaar kon ik natuurlijk niet ontbreken, al was het maar om (ook al naar jaarlijkse gewoonte) op zoek te gaan naar Joke’s ouders om een jeneverke mee te pikken. Merci Marc, Santé!

De laatste tijd zijn ze al veel in het (Gentse) nieuws geweest. De Roma, (in het Gentse geval) Roemenen zonder thuis zeg maar, die blijkbaar nergens meer welkom zijn. Lang hebben ze in barakken gewoond in de Wondelgemse Meersen, niet altijd even veilig. Dit is een gebied dat zich uitstrekt tussen de Nieuwe Vaart en de spoorweg die de Wiedauwkaai kruist. Maar toen De Lijn ze daar moest verjagen omdat ze daar hun nieuwe terminal zouden gaan bouwen, is het van kwaad tot erger gegaan. Van het ene kraakpand naar het andere, telkens met dezelfde boodschap van de eigenaar: “Mijn huis uit” en telkens met dezelfde commentaar van de stad: “Dat is ons probleem niet”. Brieven hielpen niet.

Vorige week moesten ze dan noodgedwongen vertrekken uit Gent. Sommigen richting Parijs, sommigen terug naar Roemenië. Een triestige zaak, bijna mensonwaardig zelfs. Foei Gent, uw gastvrijheid was even ver te zoeken.

Lijn 3
Vorige week bezocht ik de tentoonstelling “Lijn 3″ over de Brugse Poort, waar er een groot gedeelte opgedragen was aan de Roma-problematiek, meer bepaald in de Wondelgemse Meersen. Dit weekend kon ik mijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen en moest ik de situatie ter plaatse gaan bekijken. Samen met Andreas trok ik met de fiets door het gebied, jammer genoeg zonder Roma, want die waren sinds 15 maart verdreven uit hun “woonplaats”. Alles werd echter achter gelaten zoals het bewoond werd, onze eigen Gentse favela zeg maar, Andreas en zijn papa waren diep onder de indruk. Ik had mijn EOS 400D jammer genoeg niet bij me, maar met mijn GSM kon ik toch wat beelden vastleggen. Foto’s zeggen meer dan woorden…