Eerst was ik niet van plan om buiten te gaan, maar wegens een rustdag had ik het vorige optreden van Sweet Coffee ook al gemist, dus dit was de laatste kans. Ik ben blij dat ik geweest ben, het volk viel mee op Polé Polé. Ze zijn goed, zeer goed zelfs. Stevige beats, altijd overgoten met de Zen-like smooth, jazzy lounge-tunes. En dan die sax, die het geheel compleet maakt. De afwezigen hadden ongelijk, dit is een must-see!
Na de rustdag van gisteren (dag 6), waarbij ik wel Sweet Coffee en Free Souffriau moeten missen heb, was het tijd voor some serious dance music. Pat Krimson van Leopold 3/2Fabiola/etc kwam daar enkele 90-ies plaatjes aaneen draaien. Echte dans-nummers van in de glorietijd van Boccaccio, La Rocca, Cherry Moon en (dit is voor de kenners) de Goodies/Bolero. Den Pat kwam af met zijn eigen pick-up naalden en zette een showke neer dat kon tellen. De sfeer zat er echt in op Gent Beach, maar aan het zand zal het niet gelegen hebben, want meer dan 2 zandbakken (je had gelijk Pierke Pierlala) heb ik niet gezien. Maar kom, sfeer was er wel. Veel volk ook, de volgende keer dat er een échte 90-ies night is moeten ze alle mensen die nog niet geboren waren van het plein sturen 
Die kennen die muziek niet!
Het is een feit, de muziekstijl van de mensen verandert met de jaren. De plaatjes deden me terug denken aan de tijd dat ik stond te shaken in De Maegt van Gent, achteraf gezien toch eigenlijk een serieus Johnnykot. Al luister ik nu meestal naar muziek met een iets hoger “cultuurgehalte”, ik kon nog steeds genieten van mijn stijl van vroeger. Zeker als je u eens goed wilt smijten, is de house/techno/new beat nog steeds een goede optie. OW YEAH! Stevig!
Het moet de kalmste dag in de geschiedenis van de Gentse Feesten zijn, sinds de vernieuwing van Walter De Buck. En waarschijnlijk zat de regen daar wel voor iets tussen. Gegoten heeft het, gepletst, gedrasht, en gedouched waren we Sonny en ik, die op de jaarlijkse tradition sessie waren. Den Duke heeft het laten afweten dit jaar, wat we hem eeuwig zullen verwijten natuurlijk, want zonder hem is het blijkbaar slecht weer Veel volk dat in de weg liep was er wel niet, want na het concert van Gorki (ook al een traditie aan het worden), leek het alsof de feesten gedaan waren en iedereen ging naar huis.
We zijn dan maar afgezakt naar de Vlasmarkt, waar er later op de avond nog een concertje was van Balthazar in de Charlatan. No joy, de mensen waren blijkbaar allemaal binnen gevlucht en we konden er niet meer bij. Tegen dat we dat doorhadden, was het al vrij laat en Sonny’s eerste nachtbus was al weg waardoor we nog enkele uren op de Vlasmarkt doorgebracht hebben, onder de tent van de Charlatan. Dat was trouwens de eerste keer dat ik echt naar de Vlasmarkt ga. Nog nooit was ik daar terecht gekomen (ja voor sommigen een schande, ik weet het).
Uiteindelijk was het toch nog een goede avond, ondanks het slechte weer. Een beetje kijken naar en lachen met mensen in de regen, wat pintjes drinken en vooral, zo hoort het op de tradition sessie, veel zeveren en lollen. (O ja even ter info, de Mojito’s in de Charlatan zijn herleid naar het absolute minimum aan ingrediënten: rum (veel), suiker en een blaadje munt. Ik heb geen spuitwater kunnen onderscheiden)
Op dag 4, in de namiddag, ben ik ook nog met Andreas op de Piratenboot geweest. De bootjes op de Leie hadden een speciale vaart georganiseerd voor kindjes. Maat Piraat (lees: de naam “Piet Piraat” was al in gebruik) stond aan het roer en maakte af en toe wat schunnige opmerkingen (in Jack Sparrow-stijl) terwijl hij aan de waterkanten zocht naar de cijfercombinatie van zijn schatkist. Andreas was een beetje stil en onder de indruk, maar aan het relaas achteraf te horen vond hij het gelukkig wel leuk denk ik.
Op dag 4 was het tijd voor een traditie. In de Gentse Feesten gaan we (Sophie en ik) altijd een keer gaan eten. De kindjes bij o&o gedropt, ze waren in bijzonder goede stemming om te blijven slapen. Na enig zoekwerk om een restaurant te vinden die ons aanstond/open was/plaats had, is het de Baan Tai geworden in het Patershol. Altijd even goed en een snelle bediening Andere mogelijke kandidaten waren: House of Elliott (geen plaats), Coeur d’Artichaut (pakten de telefoon niet op), De blauwe zalm (met verlof). Het eten was lekker en, as usual, aan de straffe kant, waarvoor ik ook graag naar de Tai (voor de insiders, niet de Vietnamees hé) ga. Ik moest vooral maken dat er op het einde nog een plaatsje over was voor het verplichte dessert: Ananas Tai (ananas, met zout en chili). Het klinkt misschien niet al te lekker, maar je MOET dat eens proberen, je zult verslaafd zijn!
Daarna zijn we afgezakt voor een nachtje Gentse Feesten. ‘t Is te zeggen, we hebben een toertje gedaan langs de pleinen, af en toe halt gehouden als er ons iets aanstond. Bij Polé Polé zijn we zelfs even uit de bol gegaan voor ABBA Gold, een covergroepje die denkt dat ze ABBA zelf zijn. Schitterende muziek, dat wel, gezongen door een overjaarse Agneta (die meer op Nicole van Nicole & Hugo lijkt), een jongere en (gelukkig) veel vaker op het groot scherm geziene Frida, en een stelletje homo’s die Björn en Benny moesten voorstellen (compleet met hoge botten en al). Ze deden dat niet slecht die gasten, en ja ik geef toe, ik ben fan van ABBA.
Een mojito later begaven we ons naar het Sint-Baafsplein, alwaar de king van de Vlaamse muziek juist begon aan zijn optreden. Eén (1) nummer hebben we geluisterd: Valencia! lalala lalalalalaaaaaaa. Inderdaad dames en heren, geweldig, super, fantastisch, Eddy Wally! Tijd om te gaan slapen was het ondertussen geworden…
Namiddag
Oorspronkelijk ging ik met Andreas een tochtje maken op De Piratenboot, maar gelukkig had ik nog niet veel beloofd, want het was volzet. Snel even gereserveerd voor dinsdag en dan maar naar “het kasteel”. Elke keer (en dat is vrij veel) we aan Het Gravenkasteel (voor de niet Gentenaars: Het Gravensteen) passeren wil hij binnen gaan. De Gentse Feesten waren een ideaal moment om daar ook eens aan toe te geven. “Hier zijn veel ridders!”, zei hij stoer toen hij de grootse zaal binnen stapte. Raar, maar voor een keer had hij hier géén last om op trappen te lopen en flink door te stappen, de sloeber.
Lady Linn
Op de valreep was ik dan toch nog aan kaarten geraakt voor mijn enige bezoek aan het Gent Jazz Festival. Zoals dikwijls (het begint ook een traditie te worden) was ik vergezeld van mijn vader, die ik bovendien dankbaar moet zijn om mij kennis te laten maken met Jazz allerhande (merk op, grote J) Jamie Cullum zou het later op de avond ook nog zeggen: “Thanks, dad” 
Na een bijzonder verrassend concert van de HoGent Jazz Orchestra, een samenraapsel van in de HoGent gestudeerd en succesvol muziekmakend Vlaanderen, was het de beurt aan Lien De Greef aka. Lady Linn. Ze was weer magnificent, alsook haar seven. Verrast door de grote opkomst liet ons Lientje weeral het beste van haarzelf horen en zien (dit keer weliswaar zonder bollekeskleed) en zorgde ze er opnieuw voor dat gans Jazz-liefhebbend Gent de avond van hun leven beleefden. This girl swings! Ow Yeah!
Jamie Cullum
O ja, tussen the Lady en den Jamie was het nog de beurt aan een zekere Melody Gardot. Ze kon mij niet bekoren. Het was misschien wel niet slecht, maar niet mijn ding. Te traag, te stil, te vanalles, maar zeker niet “te goed”.
En dan de grootste verrassing van de avond. Ik meende me van zijn eerste CD te herinneren dat Jamie Cullum bijzonder zachte en kalme jazz maakte. Ik was blijkbaar mis, of hij is veranderd van stijl. Als een wervelwind schoot die kerel over het podium, bespeelde allerlei instrumenten alsof hij gans de avond improviseerde, sprong op en af zijn piano, veranderde on-the-fly teksten van liedjes, grapte tussendoor en verbaasde vooral alle aanwezigen met een bijzonder entertaining concert. Hij hoorde duidelijk zichzelf graag bezig, maar dat mocht want het was beestig goed. Als een tweede Robbie Williams bespeelde hij het publiek dat gretig de grijze olifant uithing. We were hooked all right, al wat hij vroeg, deed het publiek met graagte. (helaas geen pics. wegens te ver van het podium)
Net zoals vorig jaar, kwam de zon uit, luttele ogenblikken voordat de openingsstoet begon. Wegens werken op de Korenmarkt was het parcours enigzins gewijzigd, wat de massa aan het Bisdomplein beperkte. Ik heb nog nooit zo een goeie plaats gehad! Terwijl Pierke Pierlala er het ganse Gentsche schepencollege aan het doortrekken was, lieten 46 groepen het beste van zichzelf zien.
Een impressie:
Na Het Drama, De Flikken in Actie en De Muizen, nu dus ook, “The Leak”.
Gisteren ging ik nog eens buiten, maar werd door een bijzondere vriendelijke jongenman in uniform, verzocht om rechtsomkeer te maken. (Lees: Een gestampte boer van een agent snauwde mij zonder uitleg te geven toe dat ik moest maken dat ik weg was). Achteraf hoorde ik dat het om een gaslek ging. Gevaar voor de omwonenden zal er wel niet geweest zijn, want wij wonen op ongeveer 1 meter van het gat in de grond en ze hebben ons niet verwittigd. De brandweermannen leken ook vrij werkloos toe te kijken hoe de mannen die de gazze doen branden een putje maakten in het nog maar pas aangelegde wegdek (Meteen ook de vermoedelijke reden dat er een lek was, de week ervoor hadden ze daar ook al de grond omgewoeld)
Toen ik ‘s avonds terug kwam, was er om ons huis een perimeter ingesteld. Bijzonder moeilijk als je wil binnen geraken. Maar gelukkig was de flik van dienst toen wel vriendelijk en liet hij me door. Het lek bleek toch al gedicht te zijn en de lichte gas-geur was bijna te verwaarlozen. Voor de zekerheid ben ik toch nog eens (zonder lucifer) in de kelder gaan snuiven of er zich geen goedje had opgehoopt, maar de kust was veilig.
Info ook hier: De Gentenaar
Van tegenwoordig maken ze er op 11 juli de gewoonte van om te feesten. Er wordt zelfs bijna meer gefeest dan op de échte nationale feestdag op 21 juli. God mag weten waarom, tot nader order zijn we immers nog steeds een koninkrijk dat België heet. Maar goed, genoeg daarover, voor ik me onpopulair maak bij mijn andersdenkende vriendjes
11 juli of niet, dit belette me niet om eens een wandelingetje te maken in mijn tuin en naar het Sint-Pietersplein te trekken alwaar er enkele optredens gepland waren van onder andere Buscemi en DJ Zaki. Als Facebook-fan van de Zaki mocht ik dit optreden natuurlijk niet missen. Nadat hij er een volledig pakje sigaretten had doorgedraaid terwijl hij aan wat knopjes stond te prutsen, stond mijn besluit vast: ik ga terug gaan kijken tijdens de Gentse Feesten op Gent-Beach (27 juli). Of het nu zijn “iets oudere” voorkomen is wat eigenlijk in schril contrast staat met Dj-ing, of het feit dat hij twee van de beroemdste DJ’s heeft voortgebracht weet ik niet, maar een ding is zeker. Hij heeft enorm succes en kan nog steeds zonder problemen een half Sint-Pietersplein doen bewegen. The crowd went wild! Zaki Zaki Zakiiiiiiiiii!
Some pics on my Flickr
Als inwoner van “De Kuip” kan ik elke dag van dichtbij genieten van dit schitterende volksfeest. De inspanningen van de Stad Gent om dit zo leefbaar mogelijk te houden voor de bewoners zijn dan ook enorm, waarvoor ik hen bedankte.
Een groot probleem dat jaar op jaar erger wordt is echter: wildplassen. Een bijzonder moeilijk probleem, maar dit jaar heb ik geprobeerd om er iets aan te doen. Ons inhammetje wordt dagelijks vuil gemaakt en dit begint stilaan mijn kl*ten uit te hangen.
Vandaar mijn poging om bij de dienst feestelijkheden een plas-zuiltje te bekomen om in onze straat te placeren. Zo krijgen de “wildplassers met een geweten” toch de kans om onze voorgevel proper te houden. Eens zien wat het oplevert…
Update: ziehier het antwoord van de Dienst Feestelijkheden…
Geachte heer,
Ik dank u voor uw constructief voorstel. Het probleem van wildplassen is inderdaad een overlast van de Gentse Feesten. Daarom heeft de stad sedert vorig jaar enorme inspanningen gedaan om dit in te dijken. Ook dit jaar zullen deze inspanningen verdergezet worden en opnieuw vergroot. Ik kan u meedelen dat bovenop de vaste urinoirs die verspreid staan over het centrum de Stad dit jaar niet minder dan 60 tijdelijke urinoirs zal plaatsen in en rond de feestenzone. Elk urinoir heeft een gelijktijdige capaciteit van 4 personen.
Natuurlijk kunnen wij niet op iedere plek een urinoir plaatsen.
Wat uw concreet probleem in de Bennesteeg aangaat kan ik u meedelen dat we in het kader van Boomtown op de Kouter urinoirs voorzien hebben op de kruisingen van de Mageleinstraat en Sint Niklaasstraat met de Voldersstraat, in de hoop dat dit dan ook het probleem in de Bennesteeg grotendeels zal verhelpen.Met vriendelijke groeten
Tom Coghe
Met andere woorden, ze gaan er geen plaatsen bij ons. Misschien moet ik voor de zekerheid toch maar mijn emmer water klaarzetten tegen dat ik er eentje op heterdaad betrap. Shower Time!