Woensdagmorgen vertrokken, met de vlucht van 9 uur. Gisteren, donderdag terug met de late vlucht van 21.05 in Göteborg. Bwah… uren wachten in een verlaten luchthaven. Maar niet getreurd, we zijn toch nog eens in Zweden geweest. Fris maar redelijk mooi weer. Veel wind, waardoor de landing een beetje “father Jacko style” verliep (kenners van de Flying Doctors weten wat ik bedoel). De taxi’s waren telkens keurig op tijd, maar niet noodzakelijk groot genoeg. Ongeloofelijk hoe een gigantische XC90 veel te klein is vanbinnen. De achterste bank (en dan bedoel ik die ‘achter’ de achterbank) is eigenlijk zo goed als onbruikbaar voor mensen van groter dan 1 meter 25. Goed voor mensen met veel kinderen dus, kleine kinderen. De vergaderingen volgenden elkaar dicht op elkaar op. Informatie-overload, maar we (Maarten en ik) probeerden alles neer te schrijven in onze ‘boekskes’.
Het was leuk om nog eens wat oude gezichten weer te zien, goed om de contacten wat te onderhouden. De woensdag kwam ik nog iemand tegen in de taxi die ik voorheen slechts van naam kende. Wat gebabbeld over onze respectievelijke jobs, zo leer je nog wat bij. Nu noemen ze dat networking, vroeger noemden ze dat mensen kennen van een andere groep. Pas op, interessant is het wel, je weet nooit waar het later nog goed voor is.
Donderdagavond, na een lange dag van meetings en andere groepsactiviteiten zoals meetings en meetings, konden we eindelijk uitblazen. ‘k Was wat moe en dat liet zich merken in het aantal minuten dat ik wakker op de vlieger zat. Dat waren er niet zo veel, want voor ik het wist waren we al aan de descent to Brussels bezig waar het voor de verandering nog eens rainy and not very warm was. Geen nood, we konden met de taxi tot in hartje Gent gevoerd worden, waar ik omstreeks 00.15 in mijn bedje plofte. Na eens mijn hoofd binnen te hebben gestoken bij Andreas natuurlijk, die onbezorgd lag te dromen van zijn vriendinnetjes in de crèche. Papa was thuis, maar daarvan heeft hij niets gemerkt tot de morgen erna…
