De grauwe, dicht bewolkte lucht maakte de sfeer in de godvergeten dorpjes op de lijn tussen Tongeren en Luik nog somberder. Het contrast met ons weekendje Tongeren dat net achter de rug was, kon niet groter zijn. Ik had Sophie kunnen overtuigen om met de trein te gaan, te meer omdat we toch niet van plan waren om ons buiten Tongeren te begeven. Persoonlijk vind ik de trein een heel ontspannende manier van reizen, altijd dat tikkeltje meer reizen dan met de auto. Op de terugweg is het beginnen gieten, wat ons weinig kon schelen, want het weer toen we van vrijdag tot en met zondag ter plaatse waren, was bijzonder zacht. Het zal toch nog waar zijn dat Limburg een beter klimaat heeft dan de rest van België.
Tongeren zelf is een charmant klein stadje, vol met vriendelijk mensen die duidelijk een paar versnellingen lager leven, zich kennelijk amper bewust van de manier van leven in een echte stad. Ons hotel, Eburon, was eigenlijk een omgebouwd oud klooster, ingericht in ongelooflijk minimalistische stijl, met aanpalend een hip restaurant waar we de vrijdagavond een heel lekker diner nuttigden. Zoals gezegd, bleven we dus binnen de muren van de stad, letterlijk dan, want de restanten van Romeinen en oude Belgen zijn alom tegenwoordig, dus ook de stadsmuren. Als leergierige kinderen waren we dan ook heel verrast van het Gallo-Romeins Museum, dat op een duidelijke manier de evolutie van de mens vanaf de Homo Sapiens tot aan de val van het Romeinse rijk in kaart brengt. Alles met een duidelijke focus op de lokale held, Ambiorix (vs. Caesar), natuurlijk. Het aanpalende MVSEVM KAFFEE was alles wat een typisch museum café niet is: een stijlvol restaurant met een aantrekkelijk geprijsde menukaart. Op een avond trokken we er heen en zagen dat het goed was. Een echte aanrader!
Verder genoten we van het lekker niets doen in enkele winkelstraten, op talloze terrasjes en tijdens wandelingen door de kleine straten. De zondagse antiekmarkt die zowat door heel de stad verspreid is, is beslist een aanrader voor wie van dergelijke voorwerpen houdt.
Ziehier enkele foto’s… ‘t was een ontspannende afsluiter van onze vakantie!
Het is 24 maart, Ada Lovelace Day (op sommige blogs tenminste).
Vandaag, 200 jaar geleden, werd 