The Big Rewire (1)

October 7th, 2009

Een update van ons huis! Daarnet ben ik even op prospectie geweest in de kelder, ter voorbereiding van “The Big Rewire”. De elektriciteit moet volledig vervangen worden, dus is er enig teken- en planwerk nodig om alles in goede banen te leiden. Te beginnen bij de bestaande situatie. De ondergrondse garage is de “ergste” dus laten we daar maar beginnen met optekenen. Ziehier de schets, dit is de elektrische situatie van 1/4de van de kelder, tevens de thuisbasis van “The Toolroom” en “The Darkroom” (jaja, de fotografische).

Elek_kelder01r

Zoals je ziet, niet bepaald de eenvoudigste situatie ter wereld, maar ook niet de moeilijkste. Allerhande toestellen: draaibank, slijpstenen (2), polierder, zaagmachine, transfo’s (voor de 50V stopcontacten) en allerhande klein materieel dat stroom nodig heeft dmv. stopcontacten. In de loop der jaren zijn er enkele aftakkingetjes gebeurd, waarmee de nieuwe situatie komaf zal moeten maken. Nice and clean it shall be. Nieuwe bedrading, gescheiden licht- en stopcontactpunten en vooral, een beveiligd en afgeschermd 380V circuit voor de zaagmachine en waterpomp, beiden industrial strength 380V materieel :-)

Alles wordt, in de mate van het mogelijke natuurlijk, hergebruikt. Een elektrische boîte gaat niet kapot, een plastiekbuis evenmin. Bedrading verslijt wel. Jarenlange aanpassing en genialiteit van mijn opa hebben de huidige situatie jammer genoeg onbruikbaar en onveilig gemaakt, dus zal de hele installatie een venieuwingskuur ondergaan. Met respect voor het verleden natuurlijk!

Lower Impact: Donderdag Veggiedag

October 2nd, 2009

veggiedagIedereen heeft er wel al over gehoord. Donderdag Veggiedag, een initiatief EVA vzw. gesteund door de Stad Gent om iets te proberen doen aan onze collectieve CO2 uitstoot. De opdracht voor iedereen luidt: eet minstens 1x per week vegetarisch. Begin mei 2009 werd het idee massaal rond de wereld gestuurd (zie bv. Treehugger), Gent was de eerste stad ter wereld met een officiële veggiedag elke week. Nu doet São Paolo ons blijkbaar al na. Maar wacht eens… het klinkt jullie misschien bekend, want deze blogger (yes, that’s me) had reeds maaden van tevoren een gelijkaardig voorstel gepost. Jaja, inderdaad, jullie hebben te maken met een visionair (ahum ahum).

Alle gekheid op een stokje. Het idee was natuurlijk niet nieuw en als ecologisch bewuste mens hou ik mijn ogen en oren open voor alles wat met verlaagde eco-footprint te maken heeft, maar blijkbaar is niet iedereen even begaan met het milieu en de gezondheid van zijn kindjes. Nu het stadsbestuur en ook de scholen van de Stad Gent (waarbij Andreas’ school hoort) effectief begonnen zijn met het schrappen van vlees op donderdag, begint hier en daar protest te weerklinken zoals: “We kunnen niet kiezen” (wel waar, niets is verplicht, ook op school niet), “Het is ongezond om geen vlees te eten” (dat is de grootste flauwe kul die er is, het is juist wél gezond), enzovoort. Let op, het gaat hier over een kleine minderheid, want blijkbaar waren bij de start 97% van de maaltijden vegetarisch op donderdag. Ook ouders van kinderen die geen warme maaltijd nuttigen, worden opgeroepen om vegetarisch beleg op de boterhammen te leggen. (meer info op gent.be)

Dus, naar aanleiding van dit inmiddels wereldberoemde initiatief, nog even een opfrissing van mijn vorige blogpost hierover (nochmaals de link). Lees hem nog even na, probeer het enkele weken uit en beslis dan zelf of je doorgaat of niet. O ja, en kom a.u.b. niet af met argumenten à la “Als ik geen vlees eet, heb ik niet gegeten“. Open liever je ogen voor de alternatieven, want die zijn er ruimschoots!

Eén ding is zeker: Andreas en zijn papa doen mee! Donderdag is Veggiedag!

Een dagje Brussel + Jaloa

September 21st, 2009

Vrijdag zijn we er even tussenuit geknepen naar de grote stad: Brussel dus. Eco-bewust zoals we zijn, uiteraard met de trein. :-) Toegegeven, het etentje tijdens de middag was eerder het omgekeerde van sustainable en ecologisch verantwoord, want in de keukens van dergelijke etablissementen zoals Jaloa, gaat het er meestal niet al te “groen” aan toe. Maar kom, een mens moet ook nog kunnen genieten, en dank zij de bijzonder leuke attentie van ons reisbureau (waar we onze Kreta-reis hadden geboekt), kregen we een fikse korting op de vrij gepeperde rekening achteraf. Anders waren we hier waarschijnlijk nooit gekomen.

Het restaurant in kwestie, Jaloa dus, bevindt zich op de Place Sainte-Cathérine, bekend om zijn vele restaurants, dikwijls met vis als hoofdingrediënt van hun menu’s. De barman liet ons een tafeltje uitkiezen in hun vrij grote tuin, iets wat men in hartje Brussel niet zou verwachten. We kozen de lunch, een driegangen-menu dat ons bijzonder minimalistisch geserveerd werd. De ingrediënten waren van een uitzonderlijke (doch enorm lekkere) keuze, bijvoorbeeld: de pastinaak. Het stukje vis, waarvan de naam me nu ontsnapt, was uitstekend klaargemaakt. Een coulisje sierde het bord. Kortom, pure klasse. Maar dat mag wel verwacht worden bij een Jeune restaurateur d’Europe.

Een grote eter zal er geen gevulde maag aan overgehouden en zelfs een matige eter zoals ik kon nog een dessertje verdragen. Een bijzonder lekker dessertje zelfs: een of andere exotische sorbet met een boekje van witte chocolade en aardbeien. Bovendien getuigde de koffie van goed smaak, want het was Nespresso.

De rest van de dag verliep zoals gewoonlijk als we naar Brussel gaan. Wat rondkuieren in de winkelstraten en -centra. De Waterstones (English Bookshop) op de Avenue Adolphe Max niet vergeten. Koffie gaan drinken (deze keer bij Charli, een bakker die ook koffie schenkt, maar waar het wifi-netwerk helaas beveiligd is, NERD ALERT !). Een dagje ontspanning was bijzonder welkom.

Lower Impact: 42

September 14th, 2009

Nee, niet “the answer to life, the universe and everything” (huh??? wtf?). Wel het aantal kilometer dat ik van mijn vooraf gesteld quotum van 12.000 per jaar over had op 12 september. Mijn streefdoel (zie hier) werd dus (vrij nipt) gehaald.

Tijd voor een nieuwe uitdaging, de oorspronkelijke bedoeling was 10.000km! Let’s see this year. Met mijn onlangs aangeschafte bus-abonnement om naar het werk te gaan, moet dat misschien wel lukken. We zullen zien midden september 2010.

“Den Hof”

September 9th, 2009

Grote werken vergen redelijk wat voorbereiding, zoals ik al heb mogen ondervinden bij “ons toekomstig huizeke”. De ontmanteling binnenshuis vordert vrij goed, maar ook buiten is er een en ander te doen.

Terwijl het nu nog een beetje zomer is, dus ideaal om de tuin een onder handen te pakken. Lees: op te kuisen. Deze (de tuin dus) was (na ongeveer een jaar zonder onderhoud) in redelijk slechte staat. Veel struiken en bomen zijn ook al vrij oud, waardoor ze onhandelbaar geworden zijn. De opkuis veranderde dus al snel in een serieuze grote kuis. Er zal, op enkele uit nostalgische redenen behouden struiken en boompjes na, niet veel meer overblijven. Na “37 jaar tuin” wordt het tijd eens opnieuw te beginnen…

Stand van zaken

  • De vijver is half leeg en de vissen zijn grotendeels verhuisd naar mijn ouders. Alle struiken rond de vijver zijn weg, m.u.v. twee grote ceders (te verwijderen). De vijver zal dichtgegooid worden met zeezand om dienst te doen als zandbak.
  • De voorkant is struikvrij, met uitzondering van twee (nog te verwijderen) struikjes die in deze tijd van het jaar nog te mooi zijn.
  • Het “GROTE BOS” (vooraan) zal in de loop van november/december verdwijnen. Daar willen we graag een heuveltje leggen om wat struiken op te plaatsen zodat onze tuin wat afgesloten wordt. Tuinarchitecten, ideeën zijn welkom.
  • De achterkant is vrijgemaakt, m.u.v. een (gigantisch grote) Rhododendron (nog te verwijderen) en een sparreboom (waar ik me alleen geen man aan zie)
  • Dan zijn er nog de twee zijkanten waar er 35 jaar oude ceders staan (ik schat een 80 tal) die in zo slechte staat zijn dat snoeien niet meer helpt. Deze moeten dus weg. Als er iemand ideeën heeft over hoe ik dat efficient kan aanpakken, laat maar komen. Op termijn willen we dit vervangen door een afsluiting met klimop.

Nieuw speelgoed: Sony Ericsson C905

August 14th, 2009

Sony Ericsson Na 6.5 jaar was het nodig. Mijn oude GSM begon van zijn pluimen te laten, toets-probleempjes, SIM-probleempjes, Batterij-probleempjes. En natuurlijk ook, het ontbreken van een fototoestel, Wi-fi, allerlei leuke snufjes, zette mij ertoe aan om eens wat nieuws te kopen. Het werd deze: Sony Ericsson C905. Wat springt hier vooral in het oog: de camera, een 8.1 MegaPixel beestje, for some serious adhoc photographing! Wat nog? De eindeloze connectiemogelijkheden: Wi-fi, Bluetooth en allerlei 3G toestanden (waarvoor ik dringend eens moet kijken wat dat me gaat kosten). Nu nog ergens een Facebook-applicatie vinden, haha.

Aanvankelijk was ik van plan mijn “Groen hart” te tonen en een C901 GreenHeart te kopen, maar de Belgische markt deelt mijn bezorgdheid over het milieu jammer genoeg niet. Geen telefoon van gerecycleerde materialen dus, maar een groot broertje van dezelfde reeks. Ow Yeah !!!

425 dagen te gaan

August 11th, 2009

Sommigen herinneren zich misschien nog de 11,04 tegen 10.10.10 grap. Mijn “liefste” collega’s zullen het alvast niet vergeten, aangezien zij allemaal een remindertje in hun Outlook kalender hebben geplaatst. Dank u jongens!

Hoog tijd dus voor een test run. Ongetraind en niet echt in topvorm trok ik vandaag dus naar het Jan Yoensplein (voor de niet-Gentenaren: Dracunaplein) tegen het Van Beverenplein, waar er een mooie, publiekelijk toegankelijke, rode looppiste ligt. Even de start ge-oefend. En weg was ik, als een pijl uit een boog, als een kogel uit een geweer, accelererend als een raket, topsnelheden waarvan Kim Gevaert alleen maar kan dromen… Plets, met mijn smoel tegen de bomen achter te eindstreep.

Of toch niet? Laat ons zeggen dat er enige verbetering en training nodig is. Ik verklap nog niet hoeveel ik (nogmaals: ongetraind) gelopen heb, maar ik ben alvast niet al té ontgoocheld. Na de twee runs bleek dat ik vooral training nodig heb van enkelspieren/achillespezen, kuitspieren, knieën en dijspieren, niet al te dramatisch dus :-) Iemand die een goede trainer kent?

To be continued…

PS: O ja, nog even vermelden. Als (if, not when) ik dit lolleke tot een goed einde breng zal ik nationaal nummer 16 zijn bij de mannen, hmmm.

Lokerse Feesten: Etienne de Crecy, Orbital

August 10th, 2009

In English, because I feel like it. And because writing about Orbital in Dutch is like writing about Shakespeare in Chinese :-)

pound 2 (pound)
v. pound·ed, pound·ing, pounds
v.intr.
1. To strike vigorous, repeated blows
2. To move along heavily and noisily
3. To pulsate rapidly and heavily; throb

Some will say I’m crazy, but it was my first time @ Lokerse Feesten. Maybe it’s because I’m from Ghent and when you’re from Ghent, there is only one real festival: Gentse Feesten! But this year, I had to go. Orbital (GB) came. After been away for quite some time (BBC Maida Vale Studios 2004), they came to Belgium, and so close, this I had to see.

Etienne de Crecy
The ticket I had was valid for the whole evening so I also saw Etienne de Crecy, a Frenchman I had never heard of before but who turned out to be rather good. Electro, a bit sterile and “programmed”, but with a light show I had never seen before. He was standing in the middle of some kind of “Tron-infied” giant cube, lined with LEDs and covered in fabric. (People who don’t know what I’m talking about, forget it, Tron is a film). The multi-coloured 3D effect was extraordinary spectacular (see YouTube)

Orbital
And then: Orbital. I’m surprised how little people have ever heard of them in Belgium, although they were among the biggest names in the business in England. Their show was simple phenomenal. The LEDs on the side of their heads have become a trade mark, but apart from that, the light show was brilliant. The loops were perfect, standing still was an impossibility. All classics were played: Chime, Satan, Halcyon, The box, etc… The end of the show was unforgettable, the Orbital version of the Ron Grainer’s Dr. Who theme song. Rave on!

Lokerse Feesten
Over-all, the Lokerse Feesten were nothing like I had expected. The concert area was just like a real summer festival and although the name resembles the name of the Gentse Feesten it’s something completely different. The noise-level was above normal. For readers of the Hitch Hicker’s Guide to the Galaxy: it was Hotblack Desiato-loud. Unfortunately I had no well built bunker in the vicinity. No human ear can handle this kind of noise. I had to back up (away from the stage) and if I would have had ear-buds I would have used them. Organizers, learn from Ghent, this is too much guys! (Or otherwise, I’m getting old)

But apart from the noise (and from the rather disturbing news I received during the concert): I had a nice evening!

Shocking News

August 7th, 2009

‘t Heeft gebrand in het rusthuis van meme. Kanunnik Triest in Melle. Dodentol: 9! Gelukkig bleven meme en tante Diane (een ander familielid) ongedeerd. Mijn vader was ter plaatse, een dergelijke ramp heeft hij nog nooit van zo dicht meegemaakt, zei hij. De meesten van de ongeveer 90 inwoners konden worden geëvacueerd, maar voor 9 (toch een hoog getal) werd de, naar verluidt, in brand gevlogen ventilator fataal. (De kranten spreken wel over een geïmplodeerde TV, later meer hierover).

Info ook hier: De Gentenaar

My Moleskine!

August 5th, 2009

Dit was het notaboekje van Ernest Hemmingway, Vincent Van Gogh, Pablo Picasso… “Le vrai moleskine n’est plus“, maar deze nieuwe versie is toch nog even geliefd bij de geeks. En nu heb ik er ook één, eindelijk! Een simpele, met zachte kaft, adapts to every movement, gelijnd papier, klein formaat, fits every pocket. Ideaal om snel nota te nemen in the field.

Site: www.moleskine.com