Als je vandaag aan een willekeurige Gentenaar vraagt wat de rustigste nacht van het jaar is, zegt hij ongetwijfeld: “De dinsdag nacht achter de Gentse Feesten”. Een ware verademing na 10 dagen feestgebrul, elke dag urine wegspoelen uit ons portaal en veel zatte mensen die roepen tot 10uur ‘s morgens. Deze morgen was de stad al bekomen, enkel hier en daar nog wat heftrucks en vrachtwagens die de laatste tenten, stoelen en podia wegbrachten. Oef, de stad kan weer ademen.
Mentaliteitswijziging
Als je me zou vragen wat er mij het ergste stoort, dan is het wel de ENORME hoeveelheid afval die we met zijn allen genereren. Ik blijf het tot vervelens toe herhalen: de helden van Ivago (afvalbedrijf) verdienen een 14de maand als je ziet hoe die op betrekkelijk korte tijd, elke dag opnieuw, de puinhoop die we achterlaten kunnen opruimen om Gent weer “toonbaar” te maken. Ik snap niet waarom iedereen per se zijn bekertje naast de vuilnisbak wil gooien. Die staan dikwijls maar 20 meter verwijderd, moeilijk is dat niet. Hetzelfde met wildplassen: een enorme hoeveelheid pispaaltjes en toiletwagens, maar nope, ons portaaltje is blijkbaar aantrekkelijker. Dat is een beetje jammer, maar ja, ‘t is maar 10 dagen per jaar. (Ik hoop nog steeds stilletjes eens een emmer water over een wildplasser zijn hoofd te kunnen gieten, maar tot nu toe heb ik nog niemand op heterdaad kunnen betrappen). We hebben dringend een mentaliteitswijziging nodig!
Eco-footprint
Een dergelijk evenement moet een enorme ecologische voetafdruk achterlaten, qua vuiligheid dan toch. De herbruikbare bekers zijn er wel, maar heel veel heb ik er toch niet gezien. En gekken (zoals ik) die hun plastiekbekertje meepakken ik hun achterzak om aan de volgende toog te laten opvullen, kan je waarschijnlijk op één hand tellen. Toch ook goed nieuws hier, want dankzij de reclame-campagne van Ivago en de Stad zijn we er met zijn allen in geslaagd om minder afval te produceren en meer te sorteren dit jaar. De footprint van de optredens valt denk ik goed mee, aangezien die installaties dikwijls voor duizenden mensen tegelijk draaien: het verbruik per persoon zal zo erg dan wel niet zijn.
En toch, we mogen niet te negatief eindigen. Gezien het aantal keer ik geweest ben, de schone dingen die ik gezien heb en het weer dat héél goed meeviel, waren het geslaagde feesten. Dit jaar zijn we eens niet weggevlucht uit de stad en dat is ons goed bevallen, op één nachtje na dat het lawaai net dat tikkeltje te veel was. Van de concerten hebben we geen (niets, nada, nul) last, het zijn de mensen die roepen en tieren.
‘t Woare were goeie Fieste, tot ‘t noaste joar!