Wow, dit is een absoluut record: 2 films op 1 filmfestival bekijken. Ik weet het, een echte schande als inwoner van de stad waar één van de populairste filmfestivals van Europa plaatsvindt, maar ja, tijd, tijd, tijd.
Dit keer was het “The Shaft” (imdb), een Chinese film, in schril contrast met het beeld dat we onlangs opgehangen zagen van China, dat van Bejing 2008. Deze prent speelt zich af in een afgelegen mijndorpje (vandaar The Shaft) waar er weinig te beleven valt. En dat drupt ook uit het witte doek. Een zoon en zijn vader werken allebei in de mijn, de zoon zijn lief ook. Verder is het niet veel soeps in hun leven.
Gefilmd in de typische Chinese slow-style, zonder veel te vertellen. Wat de filmmakers in beeld hebben willen brengen is vrij onduidelijk, maar in elk geval hebben ze het heel mooi gedaan. Bij momenten lijkt het zelfs of een soort opeenvolging van losse beelden, welliswaar gefilmd op dezelfde plaats, met tussen elke scene een fade-out en -in. Grijze lucht, korrelige pellicule, karaktervolle gezichtsuitdrukkingen, kortom: vrij grauwe filmerij, depressief zou ik het niet noemen, erg optimistisch ook zeker niet. Het feit dat ik op bepaalde ogenblikken bijna in slaap viel, ligt geheel bij mijzelf en heeft niets te maken met de film zelf die ik achteraf (voor de publieksprijs) een 4 op 5 heb gegeven.