GF2008: ‘t Es Gedoan!

Als je vandaag aan een willekeurige Gentenaar vraagt wat de rustigste nacht van het jaar is, zegt hij ongetwijfeld: “De dinsdag nacht achter de Gentse Feesten”. Een ware verademing na 10 dagen feestgebrul, elke dag urine wegspoelen uit ons portaal en veel zatte mensen die roepen tot 10uur ‘s morgens. Deze morgen was de stad al bekomen, enkel hier en daar nog wat heftrucks en vrachtwagens die de laatste tenten, stoelen en podia wegbrachten. Oef, de stad kan weer ademen.

Mentaliteitswijziging
Als je me zou vragen wat er mij het ergste stoort, dan is het wel de ENORME hoeveelheid afval die we met zijn allen genereren. Ik blijf het tot vervelens toe herhalen: de helden van Ivago (afvalbedrijf) verdienen een 14de maand als je ziet hoe die op betrekkelijk korte tijd, elke dag opnieuw, de puinhoop die we achterlaten kunnen opruimen om Gent weer “toonbaar” te maken. Ik snap niet waarom iedereen per se zijn bekertje naast de vuilnisbak wil gooien. Die staan dikwijls maar 20 meter verwijderd, moeilijk is dat niet. Hetzelfde met wildplassen: een enorme hoeveelheid pispaaltjes en toiletwagens, maar nope, ons portaaltje is blijkbaar aantrekkelijker. Dat is een beetje jammer, maar ja, ‘t is maar 10 dagen per jaar. (Ik hoop nog steeds stilletjes eens een emmer water over een wildplasser zijn hoofd te kunnen gieten, maar tot nu toe heb ik nog niemand op heterdaad kunnen betrappen). We hebben dringend een mentaliteitswijziging nodig!

Eco-footprint
Een dergelijk evenement moet een enorme ecologische voetafdruk achterlaten, qua vuiligheid dan toch. De herbruikbare bekers zijn er wel, maar heel veel heb ik er toch niet gezien. En gekken (zoals ik) die hun plastiekbekertje meepakken ik hun achterzak om aan de volgende toog te laten opvullen, kan je waarschijnlijk op één hand tellen. Toch ook goed nieuws hier, want dankzij de reclame-campagne van Ivago en de Stad zijn we er met zijn allen in geslaagd om minder afval te produceren en meer te sorteren dit jaar. De footprint van de optredens valt denk ik goed mee, aangezien die installaties dikwijls voor duizenden mensen tegelijk draaien: het verbruik per persoon zal zo erg dan wel niet zijn.

En toch, we mogen niet te negatief eindigen. Gezien het aantal keer ik geweest ben, de schone dingen die ik gezien heb en het weer dat héél goed meeviel, waren het geslaagde feesten. Dit jaar zijn we eens niet weggevlucht uit de stad en dat is ons goed bevallen, op één nachtje na dat het lawaai net dat tikkeltje te veel was. Van de concerten hebben we geen (niets, nada, nul) last, het zijn de mensen die roepen en tieren.

‘t Woare were goeie Fieste, tot ‘t noaste joar!

GF2008: Sweet Coffee, Ska-D-Lite, Lady Linn

Zaterdag was het tijd om eens met de maten naar de Feesten te gaan, alweer een jaarlijkse traditie. Er waren terwijl ook een paar optredens die ik nog graag had gezien, waaronder…

Sweet Coffee
Tegen de zwoele loungy beats van Sweet Coffee kan je niet zijn. Ze slagen er perfect in om voor een paar duizenden mensen een stevig concert neer te plaatsen op Polé Polé. De sfeer zat er al in vanaf de eerste noot, maar dat komt misschien wel een beetje door de frisse look van de zangeres, die constant heen en weer huppelt. Alweer een stevige beat met wat instrumenten ertussen, waaronder de onmisbare (en typisch voor de groep) sax. Puur genieten… de Mojito’s zijn nooit veraf.

Ska-D-Lite
Het duurde nog wel even voor Lady Linn zou beginnen bij Sint-Jacobs, dus zakten we even af naar de Korenmarkt om wat mee te ska-en/reggae-en op de deuntjes van die vrolijke bende uit Leiden (NL). Vorig jaar hadden Duke en ik die gasten toevallig bezig gezien en dit jaar deden ze niet onder met hun gek gedrag op het podium (al dan niet onder invloed van een frietzakje). Een serieuse band met hoofdzakelijk blaasinstrumenten, ideaal om de goede sfeer er nog meer op te kricken.

Vervolgens ging het langs Klein Turkije (opletten voor gasflessen) langs de Befortstraat naar Sint-sjokkops.

Lady Linn and her Magnificent Seven
The Magnificent Seven: ‘t zijn allemaal venten en ze maken muziek. Genoeg over die zeven, nu Lady Linn. Alweer droeg ze het inmiddels tot trade mark verheven bolletjeskleedje (die ze echter halverwege verwisselde). Samen met haar heels en het lekker ouderwets frou-froutje maakt dit het beeld perfect passend bij de muziek uit de jaren ’20 tot ’50. Ik had die bende (alweer toevallig) ontdekt door de Provincieshow op Eén en ging bijna onmiddellijk over tot aankoop van hun laatste CD. Ouderwetse muziek, ja dat wel, maar vrij modern gebracht toch ook.

Jammer genoeg heb ik geen fotos, wegens te ver af en te donker, maar gelukkig is er full coverage op Gentblogt: link.

GF2008: La Gazz

Gisteren ben ik even kort afgezakt naar Polé Polé om een van de toppers (voor mij althans) tot nu toe te gaan bewonden: La Gazz. Het is door een vlotte barman in een hotelletje in Hasselt dat ik deze groep een paar jaar geleden toevallig leerde kennen. Sindsdien is dit de eerste keer dat ik ze terug zie en ze waren weer schitterend! Een bijzonder stevige Drum ‘n’ Bass beat (door een DJ) met een orkestje ertussen: slagwerk, sax, guitar en synth. En dan de, van een bijzonder grote klankkast voorziene, meer dan honderd kilo wegende, zwarte, zangeres. Schitterende sound! Het ging verbazend goed vooruit…

GF2008: FreeTheSoul, Gorki, De Kreuners

Dinsdag stapte ik een een toertje rond in “mijn tuin”, waar er op dit ogenblik enkele festiviteiten te doen zijn :-) Het viel eigenlijk mee van het volk, het groepje op de Korenmarkt had op het eerste zicht wel wat succes, dus ik er naartoe. Gewapend met mijn EOS 400D. Ik had nog nooit van Free The Soul gehoord, maar hun sound was bijzonder goed. Het blijkt een covergroepje uit Gent te zijn. Nog beter, muziek van eigen bodem. Ziehier wat beelden:

Enkele tradities
Gisteren was het tijd voor enkele tradities. Kris (mijn schoonbroer) was naar Gent afgezakt om Gorki, Monza en De Kreuners mee te pikken, wat natuurlijk nooit allemaal lukte, want door het volk en de uurschema’s moesten we ons beperken tot Gorki en De Kreuners. Sint-Jacobs was al om 20u20 afgesloten, maar met een blokje-om-truukje lukte het ons toch om op het plein te geraken, we stonden zelfs nog redelijk goed om alles te horen en te zien.

Natuurlijk werd er (steeds op ons hoede blijvend voor gasflessen) even gestopt aan een kraam om een lekkere vette hamburger te eten. Ik wil eigenlijk niet weten welke brol ze er allemaal in draaien, maar traditie is traditie, minstens één keer op de Gentse Feesten moet ik dergelijke vettigheid eten.

En dan: De Kreuners! Als ze zo doorgaan, zullen ze hun naam binnenkort niet meer gestolen hebben. De gemiddelde leeftijd op het podium lag zeker hoger dan op het plein. Die gasten zijn ongeveer 30 jaar bezig, maar beu word je hun grote successen niet. Het eerste deel van het concert moest even op gang komen, maar ze slagen er toch telkens weer in om de menigte, die gans het Sint-Baafsplein afgeladen vol besloeg, mee te doen schreeuwen op liedjes zoals: Ik wil je, Layla, Cous cous kreten of Maak me wakker. Alleen al om eens lekker de grijze olifant uit te hangen tussen die duizenden andere grijze olifanten, zou je elk jaar opnieuw gaan kijken. En dat doe ik dus ook.

GF2008: Opening

‘t Is zover, de Feesten zijn begonnen. De volgende 10 dagen barst de hel los in hartje Gent. De openingsstoet is een jaarlijkse traditie, die ik bijna nooit mis, ondanks het feit dat het bijna elk jaar “weer niet vet” is. Buiten een enorme hoeveelheid “moeders mooisten” (zie foto), zaten er opnieuw een serie travestieten, wat reuzen, rare beesten en mooie madammen (zie foto) in. Het weer zat al goed mee, de seconde dat de stoet vertrok, brak de zon door en ze is tot nu toe (20u) nog niet onder gegaan. Wie weet ga ik straks nog eens naar BiezeBaaze, we zien wel.

Update: ‘t Is er niet meer van gekomen om naar BiezeBaaze te gaan kijken. Ik ging mijn eerst nog een uurtje leggen voor het concert om 23u30, maar het zijn een paar uurtjes geworden :-)