Thirty-nine Steps » GF2009

GF2009: DJ Zaki, The End!

Gordon — Tue, 28 Jul 2009 12:20:39 +0000

Plots kwam hij tijdens het optreden van AB Nono (wat trouwens niet echt goed is) door de hekkens van Gent Beach, eenzaam en alleen. Zijn valiesje CD’s moest hij zelf dragen. Na de “wapens van straks” ergens te hebben neergezet achter het podium kwam hij nog op zijn gemak wat rondhangen tussen het volk. Om de sfeer op te snuiven. Inderdaad, dan heb ik het natuurlijk over hét grote voorbeeld van de broers David en Stephen Dewaele, hun vader Jacky (aka. DJ Zaki). Is het hem nu het feit dat hij ondertussen 64 is, of omdat hij verdomd goede plaatjes kiest, maar die vent heeft een enorm succes, ook bij de jeugd. Iedereen scheen zich nog eens goed te willen amuseren vooraleer de feesten af te sluiten, en daarvoor is de Zaki goed geschikt. Op geregelde tijdstippen weerklonk een luid Zaki! Zaki! Zaki! en gingen de meesten uit de bol als er weer eens een vettige schijf op de draaitafel belandde. The crowd went wild toen er halfweg de DJ-set een handvol mooie, jonge, in strakke kleedjes gehulde dames op het toneel verschenen. Na het vrij abrupte einde, was het tijd om stilaan te gaan slapen. Tien dagen feest is leuk, maar ook soms wat lang. Nog rap een vette hamburger binnenspelen en dan: rust!

‘t Is gedaan!
Met DJ Zaki zette ik dus in schoonheid een punt achter editie 2009 van de fieste. Het weer kon misschien ietsje beter (zeker de woensdag), maar het is mooi geweest. Ik heb niet veel gemist dat ik vooraf had uitgekozen om te zien. De overlast is beperkt gebleven tot wat geroep en getier en elke dag de overschot van de wildplassers wegspoelen. The usual dus. Geluidsoverlast van de concerten zijn er niet. Ook al zitten we er midden in (op minder dan 50m van het Sint-Baafs plein), we kunnen nauwelijks iets horen. De Ivago gasten hebben er trouwens elke dag weer voor gezorgd dat ons stroatse (en de rest van de stad natuurlijk) er proper bij lag. Merci!

Vanaf vandaag kan de stad weer uitrusten. Dit is zonder twijfel de rustigste week van het jaar. Na de gezellige bedrijvigheid van vandaag om alle podia, tenten, standjes en dergelijke af te breken, kan de stad weer even ademen. Op naar volgend jaar…

GF2009: Sweet Coffee

Gordon — Mon, 27 Jul 2009 09:00:06 +0000

Eerst was ik niet van plan om buiten te gaan, maar wegens een rustdag had ik het vorige optreden van Sweet Coffee ook al gemist, dus dit was de laatste kans. Ik ben blij dat ik geweest ben, het volk viel mee op Polé Polé. Ze zijn goed, zeer goed zelfs. Stevige beats, altijd overgoten met de Zen-like smooth, jazzy lounge-tunes. En dan die sax, die het geheel compleet maakt. De afwezigen hadden ongelijk, dit is een must-see!

GF2009: Pat Krimson

Gordon — Sat, 25 Jul 2009 08:29:25 +0000

Na de rustdag van gisteren (dag 6), waarbij ik wel Sweet Coffee en Free Souffriau moeten missen heb, was het tijd voor some serious dance music. Pat Krimson van Leopold 3/2Fabiola/etc kwam daar enkele 90-ies plaatjes aaneen draaien. Echte dans-nummers van in de glorietijd van Boccaccio, La Rocca, Cherry Moon en (dit is voor de kenners) de Goodies/Bolero. Den Pat kwam af met zijn eigen pick-up naalden en zette een showke neer dat kon tellen. De sfeer zat er echt in op Gent Beach, maar aan het zand zal het niet gelegen hebben, want meer dan 2 zandbakken (je had gelijk Pierke Pierlala) heb ik niet gezien. Maar kom, sfeer was er wel. Veel volk ook, de volgende keer dat er een échte 90-ies night is moeten ze alle mensen die nog niet geboren waren van het plein sturen Die kennen die muziek niet!

Het is een feit, de muziekstijl van de mensen verandert met de jaren. De plaatjes deden me terug denken aan de tijd dat ik stond te shaken in De Maegt van Gent, achteraf gezien toch eigenlijk een serieus Johnnykot. Al luister ik nu meestal naar muziek met een iets hoger “cultuurgehalte”, ik kon nog steeds genieten van mijn stijl van vroeger. Zeker als je u eens goed wilt smijten, is de house/techno/new beat nog steeds een goede optie. OW YEAH! Stevig!

GF2009: Gorki, Vlasmarkt

Gordon — Thu, 23 Jul 2009 17:23:34 +0000

Het moet de kalmste dag in de geschiedenis van de Gentse Feesten zijn, sinds de vernieuwing van Walter De Buck. En waarschijnlijk zat de regen daar wel voor iets tussen. Gegoten heeft het, gepletst, gedrasht, en gedouched waren we Sonny en ik, die op de jaarlijkse tradition sessie waren. Den Duke heeft het laten afweten dit jaar, wat we hem eeuwig zullen verwijten natuurlijk, want zonder hem is het blijkbaar slecht weer Veel volk dat in de weg liep was er wel niet, want na het concert van Gorki (ook al een traditie aan het worden), leek het alsof de feesten gedaan waren en iedereen ging naar huis.

We zijn dan maar afgezakt naar de Vlasmarkt, waar er later op de avond nog een concertje was van Balthazar in de Charlatan. No joy, de mensen waren blijkbaar allemaal binnen gevlucht en we konden er niet meer bij. Tegen dat we dat doorhadden, was het al vrij laat en Sonny’s eerste nachtbus was al weg waardoor we nog enkele uren op de Vlasmarkt doorgebracht hebben, onder de tent van de Charlatan. Dat was trouwens de eerste keer dat ik echt naar de Vlasmarkt ga. Nog nooit was ik daar terecht gekomen (ja voor sommigen een schande, ik weet het).

Uiteindelijk was het toch nog een goede avond, ondanks het slechte weer. Een beetje kijken naar en lachen met mensen in de regen, wat pintjes drinken en vooral, zo hoort het op de tradition sessie, veel zeveren en lollen. (O ja even ter info, de Mojito’s in de Charlatan zijn herleid naar het absolute minimum aan ingrediënten: rum (veel), suiker en een blaadje munt. Ik heb geen spuitwater kunnen onderscheiden)

GF2009: Dag 4

Gordon — Thu, 23 Jul 2009 10:20:34 +0000

Op dag 4 was het tijd voor een traditie. In de Gentse Feesten gaan we (Sophie en ik) altijd een keer gaan eten. De kindjes bij o&o gedropt, ze waren in bijzonder goede stemming om te blijven slapen. Na enig zoekwerk om een restaurant te vinden die ons aanstond/open was/plaats had, is het de Baan Tai geworden in het Patershol. Altijd even goed en een snelle bediening Andere mogelijke kandidaten waren: House of Elliott (geen plaats), Coeur d’Artichaut (pakten de telefoon niet op), De blauwe zalm (met verlof). Het eten was lekker en, as usual, aan de straffe kant, waarvoor ik ook graag naar de Tai (voor de insiders, niet de Vietnamees hé) ga. Ik moest vooral maken dat er op het einde nog een plaatsje over was voor het verplichte dessert: Ananas Tai (ananas, met zout en chili). Het klinkt misschien niet al te lekker, maar je MOET dat eens proberen, je zult verslaafd zijn!

Daarna zijn we afgezakt voor een nachtje Gentse Feesten. ‘t Is te zeggen, we hebben een toertje gedaan langs de pleinen, af en toe halt gehouden als er ons iets aanstond. Bij Polé Polé zijn we zelfs even uit de bol gegaan voor ABBA Gold, een covergroepje die denkt dat ze ABBA zelf zijn. Schitterende muziek, dat wel, gezongen door een overjaarse Agneta (die meer op Nicole van Nicole & Hugo lijkt), een jongere en (gelukkig) veel vaker op het groot scherm geziene Frida, en een stelletje homo’s die Björn en Benny moesten voorstellen (compleet met hoge botten en al). Ze deden dat niet slecht die gasten, en ja ik geef toe, ik ben fan van ABBA.

Een mojito later begaven we ons naar het Sint-Baafsplein, alwaar de king van de Vlaamse muziek juist begon aan zijn optreden. Eén (1) nummer hebben we geluisterd: Valencia! lalala lalalalalaaaaaaa. Inderdaad dames en heren, geweldig, super, fantastisch, Eddy Wally! Tijd om te gaan slapen was het ondertussen geworden…

GF2009: Ridders, Lady Linn, Jamie Cullum

Gordon — Mon, 20 Jul 2009 21:04:27 +0000

Namiddag
Oorspronkelijk ging ik met Andreas een tochtje maken op De Piratenboot, maar gelukkig had ik nog niet veel beloofd, want het was volzet. Snel even gereserveerd voor dinsdag en dan maar naar “het kasteel”. Elke keer (en dat is vrij veel) we aan Het Gravenkasteel (voor de niet Gentenaars: Het Gravensteen) passeren wil hij binnen gaan. De Gentse Feesten waren een ideaal moment om daar ook eens aan toe te geven. “Hier zijn veel ridders!”, zei hij stoer toen hij de grootse zaal binnen stapte. Raar, maar voor een keer had hij hier géén last om op trappen te lopen en flink door te stappen, de sloeber.

Lady Linn
Op de valreep was ik dan toch nog aan kaarten geraakt voor mijn enige bezoek aan het Gent Jazz Festival. Zoals dikwijls (het begint ook een traditie te worden) was ik vergezeld van mijn vader, die ik bovendien dankbaar moet zijn om mij kennis te laten maken met Jazz allerhande (merk op, grote J) Jamie Cullum zou het later op de avond ook nog zeggen: “Thanks, dad”

Na een bijzonder verrassend concert van de HoGent Jazz Orchestra, een samenraapsel van in de HoGent gestudeerd en succesvol muziekmakend Vlaanderen, was het de beurt aan Lien De Greef aka. Lady Linn. Ze was weer magnificent, alsook haar seven. Verrast door de grote opkomst liet ons Lientje weeral het beste van haarzelf horen en zien (dit keer weliswaar zonder bollekeskleed) en zorgde ze er opnieuw voor dat gans Jazz-liefhebbend Gent de avond van hun leven beleefden. This girl swings! Ow Yeah!

Jamie Cullum
O ja, tussen the Lady en den Jamie was het nog de beurt aan een zekere Melody Gardot. Ze kon mij niet bekoren. Het was misschien wel niet slecht, maar niet mijn ding. Te traag, te stil, te vanalles, maar zeker niet “te goed”.

En dan de grootste verrassing van de avond. Ik meende me van zijn eerste CD te herinneren dat Jamie Cullum bijzonder zachte en kalme jazz maakte. Ik was blijkbaar mis, of hij is veranderd van stijl. Als een wervelwind schoot die kerel over het podium, bespeelde allerlei instrumenten alsof hij gans de avond improviseerde, sprong op en af zijn piano, veranderde on-the-fly teksten van liedjes, grapte tussendoor en verbaasde vooral alle aanwezigen met een bijzonder entertaining concert. Hij hoorde duidelijk zichzelf graag bezig, maar dat mocht want het was beestig goed. Als een tweede Robbie Williams bespeelde hij het publiek dat gretig de grijze olifant uithing. We were hooked all right, al wat hij vroeg, deed het publiek met graagte. (helaas geen pics. wegens te ver van het podium)

GF2009: Let’s GO!

Gordon — Mon, 20 Jul 2009 19:07:37 +0000

Net zoals vorig jaar, kwam de zon uit, luttele ogenblikken voordat de openingsstoet begon. Wegens werken op de Korenmarkt was het parcours enigzins gewijzigd, wat de massa aan het Bisdomplein beperkte. Ik heb nog nooit zo een goeie plaats gehad! Terwijl Pierke Pierlala er het ganse Gentsche schepencollege aan het doortrekken was, lieten 46 groepen het beste van zichzelf zien.

Een impressie: